Göğe ve onu bina edene.
Diyanet Vakfı
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Güneşe ve kuşluk vaktindeki aydınlığına, güneşi takip ettiğinde aya, onu açığa çıkarttığında gündüze, onu örttüğünde geceye, gökyüzüne ve onu bina edene, yere ve onu yapıp döşeyene, nefse ve ona birtakım kabiliyetler verip de iyilik ve kötülüklerini ilham edene yemin ederim ki, nefsini kötülüklerden arındıran kurtuluşa ermiş, onu kötülüklere gömen de ziyan etmiştir.
Kurtubi Tefsiri
Semaya ve onu bina edene;
Semanın bina edilmesine… demektir. Buna göre buradaki “Mâ” mastar anlamını veren “mastariye”dir. Yüce Allah’ın: “Bimâ ğaferali Rabbi”
“Rabbimin bana mağfiret etmesini” (Yasin, 36/27) âyeti da böyledir, Bu açıklamayı Katade yapmış, el-Müberred de bunu tercih etmiştir.
Anlamın, onu bina eden kimseye… şeklinde olduğu da söylenmiştir. Bu da el-Hasen ve Mücahid’in görüşüdür. Taberi’nin tercih ettiği açıklama da budur. Onu yaratan ve yükseltene… demek olur ki; bu da yüce Allah’tır.
Hicazlılardan: “Subhâne mâ sebbehat lehu” ifadesi “Subhâne mâ sebbahtelehu” Kendisine tesbih ettiğin zatın şanı ne yücedir!” anlamında kullandıkları nakledilmiştir.