Sizi tek bir nefisten yaratan ve ondan da kendisiyle huzur bulsun diye eşini var eden Odur. Onunla birleşince hafif bir yük yüklendi ve onunla bir süre dolaştı. Yükü ağırlaşınca ikisi Rableri olan Allaha: Bize düzgün bir çocuk verirsen mutlaka şükredenlerden olacağız diye dua ettiler.
Okunuşu ve Kelime Anlamı
Huvellezi (O’dur ki) halekakum (sizi yarattı) min nefsin vahidetin (tek bir nefisten) ve ceale (ve var etti) minha (ondan) zevceha (eşini) li yeskune (huzur bulsun diye) ileyha (ona) fe lemma (sonra ne zaman) teğeşşaha (onunla birleşti) hamalet (yüklendi) hamlen hafifen (hafif bir yük) fe merrat bih (ve onunla dolaştı) fe lemma (sonra ne zaman) eskalet (ağırlaştı) deaveyallaha (Allah’a dua ettiler) rabbehuma (ikisinin Rabbi olan Allah’a) lein (eğer) ateytena (bize verirsen) salihan (salih bir çocuk) le nekunenne (elbette oluruz) mineş şakirin (şükredenlerden)
Mukatil Tefsiri
“Sizi tek bir nefisten yaratan”; yani tek bir nefisten, Âdem’den yarattı. “Ondan da eşini var eden”; yani Âdem’in kaburga kemiğinden eşi Havva’yı yarattı. Bu, Âdem uykudayken, cuma günü gerçekleşti. Âdem uyandığında onu başucunda buldu ve: “Sen kimsin?” dedi. O da Süryanice: “Ben bir kadınım” dedi. Âdem: “Niçin yaratıldın?” dedi. O: “Sen bana ısınasın diye” dedi. Çünkü Âdem cennette yalnızdı.
Melekler: “Ey Âdem, onun adı nedir?” dediler. Âdem: “Havva’dır” dedi; çünkü diri bir varlıktan yaratılmıştı. Âdem de “edîm” yani yeryüzünün toprağından yaratıldığı için bu isimle anıldı. Toprağın tatlısından, tuzlusundan, siyahından, beyazından ve kırmızısından yaratıldığı için onun soyunda da iyi-kötü, beyaz-siyah ve kırmızı çeşitlilik bulundu.
“Onunla birleşince”; yani Âdem onunla birlikte oldu. “Hafif bir yük yüklendi”; yani hamilelik başlangıçta ona hafif geldi. “Onunla bir süre dolaştı”; yani bu yükle yaşamını sürdürdü; kalkar, oturur, dolaşır ve pek önemsemezdi.
İblis, suret değiştirerek ona geldi; adı Hâris idi. “Ey Havva, karnındaki bir hayvan olabilir mi?” dedi. Havva: “Bilmiyorum” dedi. Sonra ayrıldı.
“Yükü ağırlaşınca”; yani çocuk karnında ağırlaşınca, İblis tekrar geldi ve: “Nasılsın ey Havva?” dedi. Onu tanımıyordu. Havva: “İçimde senin söylediğin şeyin olmasından korkuyorum; oturduğumda kalkamıyorum” dedi. İblis: “Eğer Allah’a dua etsem ve onu senin ve Âdem gibi bir insan yapsa, adını benim adımla adlandırır mısın?” dedi. Havva: “Evet” dedi.
Sonra Âdem’e: “Bana biri geldi ve karnımdakinin hayvan olabileceğini söyledi; ağırlık hissediyorum ve korkuyorum” dedi. Âdem ile Havva’nın bütün düşüncesi karnındaki çocuk oldu.
Bunun üzerine ikisi Allah’a dua ettiler: “Eğer bize düzgün, yaratılışı tam bir çocuk verirsen mutlaka şükredenlerden olacağız.”
Bunun üzerine çocuk düzgün ve sağlıklı olarak doğdu.
Taberi Tefsiri
Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…