Zıhar yapan erkeğin, kefaret ödemeden karısıyla cinsel temas kurması haram olur. Söz konusu kefaretin köle azadı veya oruç şeklinde gerçekleşmesi konusunda bir ihtilaf yoktur. Çünkü Yüce Allah şöyle buyurmuştur: “Buna imkan bulamayan kimse, hanımıyla temas etmeden önce peş peşe iki ay oruç tutar. Buna da gücü yetmeyen, altmış fakiri doyurur.” (Mücadele Suresi: 3)
İçlerinde İmam Şafii ve rey ashabının da yer aldığı ilim ehlinin çoğu, bu kefaretin (ilişkiden önce) fakiri doyurmakla da mümkün olacağını ifade etmiş ve bu kefaret ödenmeden erkeğin hanımıyla ilişki kurmasını da haram kabul etmişlerdir. Nitekim bu hususta İbn Abbas’ın rivayeti şu şekilde gelmiştir: “Zıhar yaptıktan sonra karısına yaklaşan bir adam Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’e gelerek; ‘Ey Allah’ın Resulü! Karıma zıhar yaptım ve kefaretini ödemeden ona yaklaşmış bulunmaktayım,’ dedi. Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) de: ‘Allah sana acısın niçin böyle yaptın?’ buyurunca, bu sefer adam: ‘Ay ışığında karımın ayak bileziklerinin parlaklığını gördüm ve dayanamadım deyince, Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem): ‘Allah’ın sana emrettiği kefareti yerine getirmedikçe kadına yaklaşma,’ buyurdu.”
Çünkü erkek, zıhar yapmış bulunduğundan dolayı kefareti ödemediği vakit, hanımıyla ilişki kurması haram olur. Nitekim kefaretinin köle azadı veya oruç şeklinde gerçekleştirilmesi durumu da böyledir, bunlardan birisini yerine getirmedikçe ilişki kuramaz. Nass’ın bu kapsamda ortaya koyulması, nass’ın bu anlamda kullanıldığı ifadeye kıyas edilmesi imkansız değildir.
Ebu Sevr ise, fakir doyurma kefaretinden önce erkeğin karısıyla cima yapmasının mübah olduğu görüşüne sahip olmuştur. İmam Ahmed’den de bunu gerektirecek bir görüş gelmiştir. Çünkü Yüce Allah, öncesinde erkeğin karısıyla temas kurmasını men etmemiştir, aynı şekilde köle azadı ve oruçta da durum böyledir.
Ferçten cinsel temas yapmaksızın, öpmek yahut ellememek şeklinde lezzetlenmeye gelince, bu konu hakkında iki görüş gelmiştir:
Birincisi: Bu da haram olur. Bu görüş, İmam Malik, Evzfü, rey ashabı ve iki görüşünden birisine göre İmam Şafii’ye aittir. Çünkü söz sebebiyle haram olan cima’nın, ona davet eden faktörleri sebebiyle haram olması da söz konusudur, tıpkı talak ve ihram gibi.
İkincisi: Haram olmaz. Bu ise Sevri, İshak ve Ebu Hanife’nin görüşüdür. İmam Malik’ten de bu yönde görüş nakledilmiştir. Bu, aynı zamanda İmam Şafii’nin ikinci görüşünü de oluşturur. Çünkü bu, haramlığı sebebiyle mala taalluk eden bir cima sayıldığından – hayızlı kadınla cima etmek gibi – haram olanı aşamaz ve geçemez.