İbn Humeyd – Selâme – Muhammed b. İshak – Abdullah b. Ebî Bekr rivayetine göre: Allah’ın Elçisi, ‘Amr b. el-Âs’ı Belî ve Uzre topraklarına, onları Şam’a yapılacak bir sefer için yardıma çağırmak üzere gönderdi. Olayın sebebi şuydu: el-Âs b. Vâil’in annesi Belî kabilesinden bir kadındı. Bu sebeple Allah’ın Elçisi, onların gönlünü kazanmak için ‘Amr b. el-Âs’ı onlara gönderdi.
‘Amr, Cüzâm topraklarında es-Selâsil adı verilen bir su başına ulaştı. Bu sebeple sefer “Zâtü’s-Selâsil” diye anıldı. Orada bulunduğu sırada korkuya kapıldı ve Allah’ın Elçisi’ne haber göndererek takviye istedi. Bunun üzerine Allah’ın Elçisi, aralarında Ebû Bekir ve Ömer’in de bulunduğu ilk Muhacirlerle birlikte Ebû Ubeyde b. el-Cerrâh’ı ona gönderdi. Ebû Ubeyde’yi gönderirken ona, “Sakın ikiniz anlaşmazlığa düşmeyin” dedi.
Ebû Ubeyde yola çıktı. ‘Amr b. el-Âs’ın yanına vardığında, ‘Amr ona “Sen ancak bana takviye olarak geldin” dedi. Ebû Ubeyde “Ey ‘Amr, Allah’ın Elçisi bana ‘Sakın ikiniz anlaşmazlığa düşmeyin’ dedi. Sen bana karşı gelsen bile ben sana karşı gelmem” dedi. ‘Amr “O halde kumandan benim; sen ise sadece bana takviyesin” dedi. Ebû Ubeyde “Nasıl istersen öyle olsun” dedi. Böylece namazı ‘Amr b. el-Âs kıldırdı.