Bu yılın olayları arasında Muaviye b. Hişam’ın Bizans topraklarında yaptığı yaz seferi de vardı.
Bu yıl Irak ve Şam’da şiddetli bir veba meydana geldi. Rivayet edildiğine göre bunun en şiddetlisi Vâsıt’ta idi.
Bu yıl el-Cüneyd b. Abdurrahman’ın ölümü ve Horasan’da Âsım b. Abdullah b. Yezid el-Hilâlî’nin valiliğinin başlaması gerçekleşti.
El-Cüneyd b. Abdurrahman el-Murrî ve Horasan’da Âsım b. Abdullah el-Hilâlî meselesi:
Ali b. Muhammed —ravileri aracılığıyla— şöyle rivayet etti: El-Cüneyd b. Abdurrahman, Yezid b. el-Muhallab’ın kızı el-Fadıla ile evlendi. Bunun üzerine Hişam el-Cüneyd’e öfkelendi ve onun yerine Horasan valisi olarak Âsım b. Abdullah’ı tayin etti. El-Cüneyd istiska (vücutta su toplanması) hastalığına yakalanmıştı. Hişam, Âsım’a şöyle dedi: “Eğer ona hâlâ içinde son bir hayat kıvılcımı varken ulaşırsan, ruhunu çıkar.” Ancak Âsım geldiğinde el-Cüneyd ölmüştü.
Bazı rivayetlere göre, Cebele b. Ebî Revvâd, el-Cüneyd hastayken onu ziyarete geldi. El-Cüneyd, “Ey Cebele, insanlar ne söylüyor?” dedi. O da, “Vali için üzülüyorlar” dedi. El-Cüneyd, “Ben sana bunu sormadım. Ne söylüyorlar?” dedi ve eliyle Şam tarafını işaret etti. Ben de, “Yezid b. Şecera er-Rahavî Horasan’a geliyor” dedim. El-Cüneyd, “O, Şamlıların efendisidir” dedi. Sonra, “Başka kim?” diye sordu. Ben de “‘Isma veya ‘Isam” diyerek Âsım’ı kastettim. El-Cüneyd, “Eğer Âsım gelirse, zor bir düşman olur. Ona ne selam vardır ne de hoş geldin” dedi.
El-Cüneyd, bu hastalığı sırasında 116 yılının Muharrem ayında (10 Şubat – 11 Mart 734) öldü. Yerine vekil olarak Umâre b. Hureym’i bırakmıştı. Âsım b. Abdullah geldi ve Umâre b. Hureym ile el-Cüneyd’in görevlilerini hapsedip onlara işkence etti. El-Cüneyd’in ölümü Merv’de gerçekleşti.
Ebu’l-Cüveyriyye İsa b. ‘Isme, onu mersiye ile anarak şöyle dedi:
Cömertlik ve el-Cüneyd birlikte yok oldu;
Cömertliğe ve el-Cüneyd’e selam olsun!
İkisi de Merv toprağında gömüldü,
Dallar üzerinde güvercinler ötüp durdukça.
Siz ikiniz, soyluların sevinciydiniz; siz ölünce
Cömertlik de öldü, asalet de.
Daha sonra Ebu’l-Cüveyriyye, Halid b. Abdullah el-Kasrî’ye gidip onu övdü. Fakat Halid ona, “Sen ‘Cömertlik ve el-Cüneyd birlikte yok oldu’ demedin mi? Bizden sana hiçbir şey yok!” dedi. Bunun üzerine Ebu’l-Cüveyriyye ayrıldı ve şöyle dedi:
Ufukların parlak ışığı bizi taşımaya devam ediyor
Umâre’ye ve güçlü boyunlu, hörgüçlü develere.
(Bu, Umâre b. Hureym’i övdüğü bir şiirdendir. Umâre, babaları tarafından el-Cüneyd’in amcaoğluydu. Umâre, Suriye’deki hizipçilikte öne çıkan Ebu’l-Heydhem’in dedesiydi.)
Âsım b. Abdullah geldi ve Umâre b. Hureym ile el-Cüneyd’in görevlilerini hapsedip onlara işkence etti.
Bu yıl el-Hâris b. Sureyc isyan etti ve onunla Âsım b. Abdullah arasında savaş meydana geldi.