Soma kurbanları birbirine yarışırken, yeni ve dolunay kurbanları yarışa girer. O zaman tanrılar kimin kurbanına yaklaşır ve kimininkine yaklaşmaz? Birçok kurban edenin arasından ilk olarak tanrıları kendi kutsal yerine koyan kişi, onları bir sonraki gün kurban eder. Ahavaniya, tanrıların evi olup, sığırların ateşiyle, Garhapatya’nın ateşiyle ve ataların pişirme ateşiyle arasındadır. O ateşi alır; gerçekten tanrıları kendi evlerinde sahiplenir; onlara bir sonraki gün kurban eder. Bir adakla Agni, adaklar tanrısı temizdir, Brahman ise adağın destekçisidir. Adak yapmaya karar verirken şöyle demelidir: “O Agni, adaklar tanrısı, ben adak yapacağım.” Agni, tanrılar arasında adakların efendisidir; ona bildirildikten sonra adak yapılır. Dolunayda adak, samanla yapılır, yeni ayda yavruların kovalanmasıyla yapılır; çünkü orası onların yeri. “İleri ve gerideki ateşler en iyi şekilde dağılmalıdır” derler; insanlar en iyi dağılmış olanı ister, daha çok tanrılar, yeni yerleşim yerlerine sahip olanlar. Tanrılar, kurbanın bir sonraki günü yapılacak olması durumunda, ateşe sahip olan tanrılara gelir, onları bilerek ateşi en iyi şekilde yayarlar. “Kurban edici, hem yabani hayvanları hem de köydeki hayvanları kazanmalıdır” derler; köydekilerden uzak durarak onları kazanır; yabani olanı yiyerek, yabani olanları kazanır. Eğer oruç tutarsa, Pitrs onun tanrısı olur; yabani olanı yer, yabani olan güçtür, ve böylece gücü kendi üzerine koyar. Eğer oruç tutarsa, aç kalır; eğer yerse, Rudra onun sığırlarına kötülük planlar; suyu içerse, ne yenir ne de yenmez; aç kalmaz ve Rudra onun sığırlarına kötülük yapmaz. Kurban eden bir ok gibidir, insanın düşmanı açlıktır; oruç tutarsa, hemen okla düşmanı vurur, açlık düşmanını yok eder.
Chat
Sohbet Yükleniyor...