İlim ehli, ihramlı kimsenin tırnaklarından almasının yasak olduğu hususunda icma etmişlerdir. Bunlardan alması durumunda ise ilim adamlarının çoğunluğuna göre fidye vermesi icap eder. Bu, İmam Malik, İmam Şafii, Ebu Sevr ve Rey ashabının görüşüdür. Çünkü bu kimse konfor amacıyla izale edilmesi yasak olan bir şeyi izale etmiş sayılacağından, tıpkı saçların tıraş edilmesinde olduğu gibi, fidye ödemesi de gerekli olmuş olur. Hakkında nassın olmaması, bunun kıyas edilmesini engellemez. Mesela: Vücuttaki kıllar, saç kıllarına kıyas edilmiştir.
Öyleyse ele aldığımız ayrıntılar ve belirttiğimiz söz konusu ihtilaflara göre tırnaklar hakkındaki fidye hükmü ile saçların tıraş edilmesindeki fidye hükmü aynıdır. İmam Şafii ve Ebu Sevr’in görüşü de bu minvalde gelmiştir.
Ebu Hanife der ki: Eldeki tırnakların hepsinin kesilmesiyle ancak dem cezası gerekli olur; dolayısıyla bir elin dört parmağındaki tırnaklar kesilmiş ya da koparılmış olursa, bundan dolayı dem gerekmez. Çünkü bu şekilde bir elin faydası tamamlanmamış olur ve bu yönüyle de bir ya da iki tırnağına benzemektedir.
Tırnakların koparılmasını ele alırken, “cem” (çoğul) ifadesi olarak bir eldeki tüm tırnakların koparılmasını söylemiş olmasına cevap verilecek olursa; bir defa onların söylediği bu söz, başın dörtte birlik bölümünü tıraş edeceği zaman söz konusu olan bu uzvun hepsiyle bir fayda tamamlanmamış olacaktır, buna rağmen dem cezasını ise gerekli görmüşlerdir. Yani onların bu şekildeki sözleri, azında dem’in gerekli olacağı, çoğunda ise olmayacağı anlamına götürmüş olacaktır.
Bu sabit olduğuna göre, dolayısıyla bu kimse dem cezasının gerektireceği hususlar noktasında, tıpkı saç tıraşında olduğu gibi, bir tırnağı koparması suretiyle ayette geçen bu üç maddeden birisini almakla muhayyer bırakılmıştır.