Ebu Bekir şöyle demiştir: (Hanbeli) mezhebimiz, on yaşındaki çocuğun vasiyetinin geçerliliği noktasında ihtilaf etmemiştir. Bunun yanında yedi yaşında olan çocuğun vasiyeti ise geçerli değildir. Yedi ile on yaş arası hakkında ise iki görüş gelmiştir.
İbn Ebu Musa der ki: Bir görüşe göre on yaşından küçük çocuğun ve cariyenin vasiyeti geçerli olmaz. On yaşından büyük olursa -gelen nakile göre- vasiyet geçerli olur. Diğer bir görüşe göre, buluğ çağına girmedikçe vasiyeti sahih olmaz, şeklindedir.
el-Kadı (İyaz) ve Ebu’l-Hattab şöyle demişlerdir: Aklını kullanması halinde çocuğun vasiyeti geçerli olur. Bu, İmam Malik’in de görüşünü oluşturmaktadır. Bu noktada gelen şöyle bir rivayet vardır: “Gassan kabilesinden bir çocuk, dayılarına vasiyet bırakınca, bu durum Hz. Ömer’e intikal etti. O da çocuğun vasiyetine izin verdi.” Bu kıssa meşhur olarak gelmiştir ve buna karşı çıkan da olmamıştır. Çünkü bu, çocuk lehine gelişen kesin bir tasarruf anlamındadır; dolayısıyla -onun Müslüman olması ve namaz kılması gibi- kendisi hakkında geçerli bir uygulama hükmündedir. Nitekim vasiyet, kişinin kendi malından ve mülkünden vazgeçerek, elinden çıkıp gitmesinden sonra kendisine bu vesileyle sevabın döndüğü bir sadaka sayılır. Dolayısıyla da çocuğa bu sebeple, ne dünyasına ve ne de ahiretine bir zarar ilişmemektedir. Hibe ve hemen icra edilen köle azadı ise bunun tersinedir; çünkü bunlarda ihtiyacı ölçüsünde onun malından kaçıp gitmesi söz konusudur. İsterse bunda rücu eder, ancak bu meselemizde geri vermekle rücu edemez.
İbn Abbas’tan şöyle nakledilmiştir: “Buluğ çağına girmeden vasiyet geçerli olmaz.” Bunu, rey ashabı da söylemiştir. İmam Şafii’nin ise bu konuda iki mezhep gibi iki (farklı) görüşü gelmiştir. Onlar, bu durumda çocuğun bu mal ile bağış yapmış olacağını gerekçe göstererek bunun çocuk hakkında -hibe ve köle azadında olduğu gibi- geçerli olmayacağını öne sürmüşlerdir.
Chat
Sohbet Yükleniyor...