Muhammed b. el-Hasan’a göre, Ebû Ahmed’in Mesrur’u bu bölgelere tayin ettiği sırada Mesrur el-Belhî, Tâkin el-Buhârî’yi Ahvaz bölgelerine vali olarak atadı. Tâkin yola çıktı ve Ahvaz’a ulaştı. Ali b. Abân da daha önce oraya varmış ve Tüster’e doğru ilerleyerek büyük bir Zenc kuvveti ve diğer askerlerle şehri kuşatmıştı. Halk bu gelişme karşısında korkuya kapılmış ve neredeyse şehri teslim etmek üzereydi ki bu sırada Tâkin geldi. Yolculuk kıyafetini bile değiştirmeye fırsat bulamadan hemen Ali b. Abân ve askerlerine karşı savaşa girdi.
Zenc’in payına yenilgi düştü; öldürüldüler, bozguna uğradılar ve dağıldılar. `Ali, darmadağın olmuş kuvvetlerinin kalıntılarıyla geri çekilmek zorunda kaldı. Bu, Tüster’deki meşhur Bâb Kudâk savaşıydı. Bunun ardından Tâkin el-Buhârî geri dönerek şehirde yerleşti. Çok sayıda başıboş savaşçı ve diğerleri onun ordusuna katıldı.
`Ali b. Abân da önemli bir kuvvetle tekrar Tüster’e yöneldi ve Masrugan kanalının doğu yakasında konakladı. Kardeşini ise batı yakasında, bir süvari birliği ve Zenc piyadeleriyle birlikte yerleştirdi. Önceden bazı Zenc komutanlarını —aralarında Ankalûveyh, Hüseyin el-Hammâmî ve başkalarının bulunduğu— Fars köprüsüne göndererek orada konuşlanmalarını emretti.
`Ali’nin düzenlemeleri, onun ordusundan kaçmış olan Vâgıf er-Rûmî adlı bir köle aracılığıyla Tâkin’e ulaştı. Bu kişi düşmanın Fars köprüsündeki durumunu, içki içtiklerini ve askerlerin yiyecek toplamak için dağılmış olduklarını bildirdi. Bunun üzerine Tâkin geceleyin bir birlikle ilerleyerek ani bir saldırı yaptı ve komutanlardan Ankalûveyh, Hüseyin el-Hammâmî, Ebû Sâlih Muferrac ve Andarûn’u öldürdü. Diğerleri kaçıp el-Halil b. Abân’a ulaştı ve başlarına gelenleri anlattı.
Tâkin daha sonra Masrugan’ın doğu yakası boyunca ilerledi ve sonunda Ali b. Abân’ı bir birlikle buldu. Ancak Ali savaşmadan çekildi; buna karşılık onun süvarilerinden Ca‘ferâveyh adlı bir köle esir alındı. Ali ve el-Halil birlikleriyle Ahvaz’a döndüler; Tâkin ise Tüster’e geri döndü. Ali, Ca‘ferâveyh’in öldürülmemesi için Tâkin’e mektup yazdı ve bu kişi hapsedildi. Daha sonra Ali ile Tâkin arasında karşılıklı mektuplaşmalar ve dostane ilişkiler meydana geldi. Bu durum Mesrur’a ulaştığında büyük hoşnutsuzluk duydu; hatta Tâkin’in Ali b. Abân’a katılarak sadakatini bozduğu yolunda haberler de aldı.
Muhammed b. el-Hasan’ın rivayetine göre, Muhammed b. Dînâr —Tâkin’in adamlarından Muhammed b. Abdullah b. el-Hasan b. Ali el-Me’mûnî el-Bazgîsî’den naklen— şöyle dedi: Mesrur, Tâkin’in kendisine karşı cüretkâr davranışını duyunca gerçek durumu öğreninceye kadar bekledi. Ardından Ahvaz bölgelerine doğru yola çıktı ve görünüşte Tâkin’den memnun olduğunu gösterdi. Şebarzinfâr yolundan el-Sûs’a ulaştı.
Tâkin, Mesrur’un hakkında duyduklarını biliyordu ve bu durum onu çok rahatsız etmişti; beraberindeki komutanlar da aynı endişeyi taşıyordu. Mesrur ile Tâkin arasında mesajlar gidip geldi ve sonunda Tâkin kendini güvende hissetti. Mesrur Tüster vadisine geldi ve Tâkin’i çağırdı. Tâkin karşıya geçip onu selamladı. Bunun üzerine Mesrur, onun kılıcının alınmasını ve tutuklanmasını emretti.
Tâkin’in ordusu bunu görünce hemen dağıldı; bir kısmı Zenc liderinin topraklarına gitti, bir kısmı ise Kürt Muhammed b. Ubeydullah’a katıldı. Mesrur bunu duyunca, Tâkin’in ordusundan geriye kalanlara eman verdi ve onlar da ona katıldılar.
Muhammed b. Abdullah b. el-Hasan el-Me’mûnî şöyle dedi: “Ben, Tâkin’in Mesrur tarafından İbrahim b. Cu‘lan’a teslim edildiği sırada onun yanında bulunanlardandım. Tâkin, eceli gelinceye kadar onun gözetiminde kaldı ve sonunda öldü.”
Burada zikredilen Mesrur ile Tâkin’e dair olayların bir kısmı 265 (878–879), bir kısmı ise 266 (879–880) yılına aittir.
Bu yıl hac emirliğini Hârûn b. Muhammed b. İshak b. Musa b. İsa el-Hâşimî yaptı.
Yine bu yıl Ebû’l-Muğîre b. İsa b. Muhammed el-Mahzûmî komutasındaki bir Zenc birliği Mekke’ye saldırdı.