Ashabımızdan bir topluluk, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da İbn Mahbûb ve Ali b. Hakem’den, onlar da Muâviye b. Vehb’den rivayet etti. Muâviye şöyle dedi:

Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim:

“Allah’ın Musa’ya vahyettiği ve Tevrat’ta indirdiği şeylerden biri şudur: Ben Allah’ım, benden başka ilah yoktur. Yaratıkları yarattım, hayrı da yarattım ve onu sevdiğim kimselerin eliyle akıttım. Hayrı elleriyle gerçekleştirdiğim kimselere ne mutlu! Ben Allah’ım, benden başka ilah yoktur. Yaratıkları yarattım, şerri de yarattım ve onu dilediğim kimselerin eliyle akıttım. Şerri elleriyle gerçekleştirdiğim kimselere de yazıklar olsun!”

Ashabımızdan bir topluluk, Ahmed b. Muhammed’den, o da babasından, o da İbn Ebî Umeyr’den, o da Muhammed b. Hakîm’den, o da Muhammed b. Müslim’den rivayet etti. Muhammed b. Müslim şöyle dedi:

Ebû Ca‘fer’in şöyle buyurduğunu işittim:

“Allah’ın indirdiği bazı kitaplarda şöyle yer almaktadır: Ben Allah’ım, benden başka ilah yoktur. Hayrı da şerri de yarattım. Hayrı eliyle gerçekleştirdiğim kimseye ne mutlu! Şerri eliyle gerçekleştirdiğim kimseye de yazıklar olsun! ‘Bu nasıl olur, şu nasıl olur?’ diyen kimseye de yazıklar olsun!”

Ali b. İbrahim, Muhammed b. Îsâ’dan, o da Yûnus’tan, o da Bekkâr b. Kerdem’den, o da Mufaddal b. Ömer ve Abdülmü’min el-Ensârî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

“Allah Azze ve Celle şöyle buyurmuştur: Ben Allah’ım, benden başka ilah yoktur. Hayrın da şerrin de yaratıcısıyım. Hayrı eliyle gerçekleştirdiğim kimseye ne mutlu! Şerri eliyle gerçekleştirdiğim kimseye de yazıklar olsun! ‘Bu nasıl olur, şu nasıl olur?’ diyen kimseye de yazıklar olsun!”

Yûnus şöyle dedi:

“Buradaki ifade, bu meseleyi anlamaya çalışarak inkâr eden kimse hakkındadır.”