Kafi 2140:
Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. İsa, Ali b. Hakem, Muhammed b. Mervân ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu:
“Mümin kardeşinin bir ihtiyacı için yürüyen kimseye on iyilik yazılır, on kötülüğü silinir ve on derece yükseltilir.” Ravi şöyle dedi: “Zannederim şu kısmı da söyledi:” “Bu amel on köle azat etmeye denktir ve Mescid-i Haram’da bir ay itikâf etmekten daha faziletlidir.”
Kafi İman 83
Kafi 2141:
Ondan, Ahmed b. Muhammed ve Muammer b. Hallâd’dan rivayet edildi. Ebû’l-Hasan’ın şöyle buyurduğunu işittim:
“Allah’ın yeryüzünde öyle kulları vardır ki insanların ihtiyaçları için çalışırlar; işte onlar kıyamet günü güven içinde olanlardır. Kim bir mümine sevinç verirse Allah da kıyamet günü onun kalbini sevindirir.”
“Allah’ın yeryüzünde öyle kulları vardır ki insanların ihtiyaçları için çalışırlar; işte onlar kıyamet günü güven içinde olanlardır. Kim bir mümine sevinç verirse Allah da kıyamet günü onun kalbini sevindirir.”
Kafi 2142:
Ondan, Ahmed, Osman b. İsa, bir adam ve Ebû Ubeyde el-Hazzâ’dan rivayet edildi. Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu:
“Kim Müslüman kardeşinin ihtiyacı için yürürse Allah onu yetmiş beş bin melekle gölgelendirir; attığı her adımda Allah ona bir iyilik yazar, onun bir kötülüğünü siler ve derecesini yükseltir. İhtiyacını bitirdiğinde ise Allah ona hac ve umre yapan kimsenin sevabını yazar.”
“Kim Müslüman kardeşinin ihtiyacı için yürürse Allah onu yetmiş beş bin melekle gölgelendirir; attığı her adımda Allah ona bir iyilik yazar, onun bir kötülüğünü siler ve derecesini yükseltir. İhtiyacını bitirdiğinde ise Allah ona hac ve umre yapan kimsenin sevabını yazar.”
Kafi 2143:
Ondan, Ahmed b. Muhammed, Muhammed b. Sinân, Hârûn b. Hârice, Sadaka, Hulvân halkından bir adam ve Ebû Abdullah’tan rivayet edildi. Şöyle buyurdu:
“Müslüman bir kardeşimin ihtiyacı için yürümem, bana bin can azat etmekten ve Allah yolunda eyerlenmiş, gemlenmiş bin at hazırlamaktan daha sevimlidir.”
“Müslüman bir kardeşimin ihtiyacı için yürümem, bana bin can azat etmekten ve Allah yolunda eyerlenmiş, gemlenmiş bin at hazırlamaktan daha sevimlidir.”
Kafi 2144:
Ali b. İbrahim, babası, Hammâd, İbrahim b. Ömer el-Yemânî ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu:
“Bir mümin, mümin kardeşinin bir ihtiyacı için yürürse Allah ona her adımı için bir iyilik yazar, onun bir kötülüğünü siler, derecesini yükseltir; bundan sonra ona ayrıca on iyilik artırılır ve on ihtiyaç hakkında şefaatçi kılınır.”
“Bir mümin, mümin kardeşinin bir ihtiyacı için yürürse Allah ona her adımı için bir iyilik yazar, onun bir kötülüğünü siler, derecesini yükseltir; bundan sonra ona ayrıca on iyilik artırılır ve on ihtiyaç hakkında şefaatçi kılınır.”
Kafi 2145:
Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, babası, Osman b. İsa, Ebû Eyyûb el-Hazzâz ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu:
“Kim Allah’ın rızasını isteyerek Müslüman kardeşinin ihtiyacı için çalışırsa Allah ona bir milyon iyilik yazar; bu iyilikler içinde onun akrabalarını, komşularını, kardeşlerini, tanıdıklarını ve dünyada kendisine iyilik etmiş kimseleri bağışlar. Kıyamet günü olduğunda ona, ‘Ateşe gir; orada dünyada sana iyilik etmiş kimi bulursan, Allah’ın izniyle onu çıkar; ancak düşmanlık ehli olan hariç.’ denilir.”
“Kim Allah’ın rızasını isteyerek Müslüman kardeşinin ihtiyacı için çalışırsa Allah ona bir milyon iyilik yazar; bu iyilikler içinde onun akrabalarını, komşularını, kardeşlerini, tanıdıklarını ve dünyada kendisine iyilik etmiş kimseleri bağışlar. Kıyamet günü olduğunda ona, ‘Ateşe gir; orada dünyada sana iyilik etmiş kimi bulursan, Allah’ın izniyle onu çıkar; ancak düşmanlık ehli olan hariç.’ denilir.”
Kafi 2146:
Ondan, babası, Halef b. Hammâd, İshak b. Ammâr, Ebû Basîr ve Ebû Abdullah’tan rivayet edildi. Şöyle buyurdu:
“Kim Müslüman kardeşinin ihtiyacı için çalışır, bunda gayret gösterir ve Allah o ihtiyacın giderilmesini onun eliyle gerçekleştirirse Allah ona bir hac, bir umre, Mescid-i Haram’da iki ay itikâf ve bu iki ayın orucu sevabını yazar. Eğer gayret eder de Allah o ihtiyacın giderilmesini onun eliyle gerçekleştirmezse Allah yine ona bir hac ve bir umre sevabı yazar.”
“Kim Müslüman kardeşinin ihtiyacı için çalışır, bunda gayret gösterir ve Allah o ihtiyacın giderilmesini onun eliyle gerçekleştirirse Allah ona bir hac, bir umre, Mescid-i Haram’da iki ay itikâf ve bu iki ayın orucu sevabını yazar. Eğer gayret eder de Allah o ihtiyacın giderilmesini onun eliyle gerçekleştirmezse Allah yine ona bir hac ve bir umre sevabı yazar.”
Kafi 2147:
Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed, Hasan b. Ali, Cemîl b. Derrâc ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu:
“Kişinin kardeşine güvenmesi için ihtiyacını ona açması yeterlidir.”
“Kişinin kardeşine güvenmesi için ihtiyacını ona açması yeterlidir.”
Kafi 2148:
Ondan, Ahmed b. Muhammed, bazı ashabımız ve Safvân el-Cemmâl’den rivayet edildi. Safvân şöyle dedi:
Ebû Abdullah’ın yanında oturuyordum. Mekke halkından Meymûn denilen bir adam onun yanına girdi ve kira bulmakta zorlandığını şikâyet etti. Bunun üzerine Ebû Abdullah bana, “Kalk, kardeşine yardım et.” dedi. Ben de onunla kalktım ve Allah onun kirasını kolaylaştırdı. Sonra meclisime döndüm. Ebû Abdullah, “Kardeşinin ihtiyacı konusunda ne yaptın?” dedi. Ben, “Babam anam sana feda olsun, Allah onun işini gördü.” dedim. Şöyle buyurdu: “Bil ki Müslüman kardeşine yardım etmen, bana Kâbe’de baştan sona bir hafta tavaf yapmandan daha sevimlidir.” Sonra şöyle buyurdu: “Bir adam Hasan b. Ali’ye gelip, ‘Babam anam sana feda olsun, bir ihtiyacımı gidermemde bana yardım et.’ dedi. Hasan ayakkabısını giyip onunla kalktı. Hüseyin’in yanından geçti; Hüseyin namaz kılıyordu. Hasan adama, ‘İhtiyacın için Ebû Abdullah’tan yardım istemekte neredeydin?’ dedi. Adam, ‘Babam anam sana feda olsun, yaptım; fakat onun itikâfta olduğu söylendi.’ dedi. Bunun üzerine Hasan ona şöyle dedi: ‘Bil ki sana yardım etmiş olsaydı, bu onun için bir ay itikâftan daha hayırlı olurdu.’”
Ebû Abdullah’ın yanında oturuyordum. Mekke halkından Meymûn denilen bir adam onun yanına girdi ve kira bulmakta zorlandığını şikâyet etti. Bunun üzerine Ebû Abdullah bana, “Kalk, kardeşine yardım et.” dedi. Ben de onunla kalktım ve Allah onun kirasını kolaylaştırdı. Sonra meclisime döndüm. Ebû Abdullah, “Kardeşinin ihtiyacı konusunda ne yaptın?” dedi. Ben, “Babam anam sana feda olsun, Allah onun işini gördü.” dedim. Şöyle buyurdu: “Bil ki Müslüman kardeşine yardım etmen, bana Kâbe’de baştan sona bir hafta tavaf yapmandan daha sevimlidir.” Sonra şöyle buyurdu: “Bir adam Hasan b. Ali’ye gelip, ‘Babam anam sana feda olsun, bir ihtiyacımı gidermemde bana yardım et.’ dedi. Hasan ayakkabısını giyip onunla kalktı. Hüseyin’in yanından geçti; Hüseyin namaz kılıyordu. Hasan adama, ‘İhtiyacın için Ebû Abdullah’tan yardım istemekte neredeydin?’ dedi. Adam, ‘Babam anam sana feda olsun, yaptım; fakat onun itikâfta olduğu söylendi.’ dedi. Bunun üzerine Hasan ona şöyle dedi: ‘Bil ki sana yardım etmiş olsaydı, bu onun için bir ay itikâftan daha hayırlı olurdu.’”
Kafi 2149:
Ali b. İbrahim, babası, Hasan b. Ali, Ebû Cemîle, İbn Sinân ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu:
“Allah şöyle buyurdu: ‘Yaratılmışlar benim ailem gibidir; onların bana en sevimlisi, onlara en yumuşak davranan ve onların ihtiyaçları için en çok çalışan kimsedir.’”
“Allah şöyle buyurdu: ‘Yaratılmışlar benim ailem gibidir; onların bana en sevimlisi, onlara en yumuşak davranan ve onların ihtiyaçları için en çok çalışan kimsedir.’”
Kafi 2150:
Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, babası, bazı arkadaşları ve Ebû Umâre’den rivayet etti. Şöyle dedi:
Hammâd b. Ebî Hanîfe benimle karşılaştığında, “Hadisini bana tekrar et.” derdi; ben de ona şöyle anlatırdım: “Bize rivayet edildiğine göre İsrailoğulları’nın âbidi ibadette en yüksek dereceye ulaştığında, insanların ihtiyaçları için çok yürüyen ve onların yararına olan şeylerle ilgilenen biri olurdu.”
Hammâd b. Ebî Hanîfe benimle karşılaştığında, “Hadisini bana tekrar et.” derdi; ben de ona şöyle anlatırdım: “Bize rivayet edildiğine göre İsrailoğulları’nın âbidi ibadette en yüksek dereceye ulaştığında, insanların ihtiyaçları için çok yürüyen ve onların yararına olan şeylerle ilgilenen biri olurdu.”