Kafi İman 41

Kafi 1645: Ali b. İbrahim, babasından; o İbn Ebî Umeyr’den; o Hammâd’dan; o da Halebî’den rivayet etti. Halebî şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Bir kimse bir amel üzerinde bulunduğunda, bir yıl boyunca ona devam etsin; sonra dilerse ondan başka bir amele geçsin. Çünkü Kadir gecesi, o yıl içinde Allah’ın olmasını dilediği şeylerin bulunduğu gecedir.”

Kafi 1646: Ali b. İbrahim, babasından; o Hammâd b. Îsâ’dan; o Harîz’den; o Zürâre’den; o da Ebû Cafer’den rivayet etti. O şöyle buyurdu: “Allah Azze ve Celle’ye amellerin en sevimlisi, kulun az da olsa devam ettiği ameldir.”

Kafi 1647: Ebû Ali el-Eş‘arî, Îsâ b. Eyyûb’dan; o Ali b. Mehziyâr’dan; o Fedâle b. Eyyûb’dan; o Muâviye b. Ammâr’dan; o Necebe’den; o da Ebû Cafer’den rivayet etti. O şöyle buyurdu: “Allah Azze ve Celle’ye, az da olsa devam edilen bir amelden daha sevimli hiçbir şey yoktur.”

Kafi 1648: Ebû Ali el-Eş‘arî, Fedâle b. Eyyûb’dan; o Muâviye b. Ammâr’dan; o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. O şöyle buyurdu: Ali b. Hüseyin şöyle derdi: “Ben, az da olsa bir amele devam etmeyi severim.”

Kafi 1649: Ebû Ali el-Eş‘arî, Fedâle b. Eyyûb’dan; o Alâ’dan; o Muhammed b. Müslim’den; o da Ebû Cafer’den rivayet etti. O şöyle buyurdu: Ali b. Hüseyin şöyle derdi: “Ben, Rabbimin huzuruna amelim dengeli ve düzenli olduğu hâlde çıkmayı severim.”

Kafi 1650: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den; o Muhammed b. İsmail’den; o Cafer b. Beşîr’den; o Abdülkerîm b. Amr’dan; o Süleyman b. Hâlid’den rivayet etti. Süleyman şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Sakın kendine bir farz gibi bir amel yükleyip de on iki hilal geçmeden onu terk etme.”