Kafi İman 186

Kafi 2931: Ali b. İbrahim, babasından, o İbn Ebî Umeyr'den, o Ali el-Ahmesî'den, o da Ebu Cafer'den nakletti. Şöyle buyurdu: “Allah'a yemin olsun ki günahtan ancak onu itiraf eden kimse kurtulur.”

Ebu Cafer ayrıca şöyle buyurdu: “Pişmanlık, tövbe olarak yeterlidir.”

Kafi 2932: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed'den, o İbn Faddâl'dan, o da zikrettiği bir raviden, o da Ebu Cafer'den nakletti. Şöyle buyurdu: “Hayır, Allah'a yemin olsun ki Allah insanlardan sadece iki şey istemiştir: Kendisine verdiği nimetleri ikrar etmeleri ki onlara daha fazlasını versin ve günahlarını itiraf etmeleri ki onları bağışlasın.”

Kafi 2933: Ali b. İbrahim, babasından, o Amr b. Osman'dan, o bazı arkadaşlarından, o da Ebu Abdullah'tan nakletti. Şöyle dedi: Onun şöyle buyurduğunu işittim: “Bir kimse bir günah işler de Allah onu o günah sebebiyle cennete koyar.” Dedim ki: “Allah onu günah sebebiyle cennete mi koyar?” Buyurdu ki: “Evet. O kişi bir günah işler, sonra o günahtan dolayı sürekli korku içinde olur, kendisini kınar ve suçlar; bunun üzerine Allah ona merhamet eder ve onu cennete koyar.”

Kafi 2934: Muhammed b. Yahya, Ahmed b. Muhammed'den, o Muhammed b. Sinân'dan, o Muaviye b. Ammâr'dan nakletti. Şöyle dedi: Ebu Abdullah'ın şöyle buyurduğunu işittim: “Allah'a yemin olsun ki hiçbir kul bir günahtan ısrar ederek çıkmaz ve hiçbir kul bir günahtan ancak onu itiraf ederek kurtulur.”

Kafi 2935: Hüseyin b. Muhammed, Muhammed b. İmrân b. Haccâc es-Sebîî'den, o Muhammed b. Velîd'den, o Yunus b. Yakub'dan, o da Ebu Abdullah'tan nakletti. Şöyle dedi: Onun şöyle buyurduğunu işittim: “Kim bir günah işler ve Allah'ın o günahı gördüğünü, dilerse kendisini azaplandıracağını, dilerse bağışlayacağını bilirse, Allah onu bağışlar; hatta istiğfar etmese bile.”

Kafi 2936: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid'den, o Muhammed b. Ali'den, o Abdurrahman b. Muhammed b. Ebî Hâşim'den, o Anbese el-Âbid'den, o da Ebu Abdullah'tan nakletti. Şöyle buyurdu: “Allah, kulunun büyük bir suç işlediğinde kendisine yönelmesini sever; fakat küçük bir günahı hafife almasını sevmez.”

Kafi 2937: Muhammed b. Yahya, Ahmed b. Muhammed b. İsa'dan, o İsmail b. Sehl'den, o Hammâd'dan, o Rib‘î'den, o da Ebu Abdullah'tan nakletti. Şöyle buyurdu: Emirü'l-Müminin şöyle demiştir: “Kötülükten dolayı duyulan pişmanlık, onu terk etmeye çağırır.”

Kafi 2938: Muhammed b. Yahya, Ali b. Hüseyin ed-Dekkâk'tan, o Abdullah b. Muhammed'den, o Ahmed b. Ömer'den, o Zeyd el-Kattât'tan, o Abân b. Tağlib'den nakletti. Şöyle dedi: Ebu Abdullah'ın şöyle buyurduğunu işittim: “Bir kul herhangi bir günah işler ve bundan pişmanlık duyarsa, Allah onu daha istiğfar etmeden bağışlar. Yine bir kul, Allah'ın kendisine verdiği bir nimetin Allah tarafından verildiğini bilirse, Allah onu daha hamd etmeden bağışlar.”