Kafi İman 155

Kafi 2780: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Herhangi bir mümin, ihtiyaç duyduğu bir şeyi başka bir müminden esirgerse, o şeyi ister kendi yanında bulunsun ister başkasının yanında bulunup temin etmeye gücü yetiyor olsun, Allah onu kıyamet günü yüzü kararmış, gözleri göğermiş ve elleri boynuna bağlanmış olarak ayağa kaldırır. Sonra, ‘Bu, Allah’a ve Resulüne hainlik eden haindir’ denilir. Ardından cehenneme gönderilmesi emredilir.”

Kafi 2781: Yûnus b. Zabyân şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Ey Yûnus! Kim bir müminin hakkını alıkoyarsa, Allah onu kıyamet günü beş yüz yıl boyunca ayakta tutar; sonunda teri veya kanı akar. Sonra Allah tarafından bir çağırıcı, ‘Bu, Allah’ın hakkını vermeyen zalimdir’ diye seslenir. Kırk gün boyunca kınanır ve ardından cehenneme gönderilmesi emredilir.”

Kafi 2782: Müfaddal b. Ömer şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Bir kimsenin evi bulunur da bir mümin o evde oturmaya ihtiyaç duyarsa ve o da evi ona vermeyip engellerse, Allah şöyle buyurur: ‘Ey meleklerim! Kulum, dünya evlerinden birinde oturmayı başka bir kulumdan mı esirgedi? İzzetime ve celalime yemin olsun ki, o kimse benim cennetlerimde asla oturamayacaktır.’”

Kafi 2783: Ali b. Cafer şöyle dedi: Ebü’l-Hasan’ın şöyle buyurduğunu işittim: “Mümin kardeşi bir ihtiyacı için kendisine geldiğinde, bu ancak Allah’ın ona sevk ettiği bir rahmettir. Eğer onu kabul edip ihtiyacını giderirse, bizim velayetimize bağlanmış olur; bizim velayetimiz de Allah’ın velayetine bağlıdır. Eğer ihtiyacını gidermeye gücü yettiği hâlde onu geri çevirirse, Allah onun üzerine ateşten bir yılan musallat eder; bu yılan kıyamet gününe kadar kabrinde onu ısırır. İster bağışlanmış olsun ister azap görenlerden olsun durum değişmez. Eğer ihtiyaç sahibi onu bağışlarsa, onun hâli daha da kötü olur.”

Ali b. Cafer dedi ki: Onun ayrıca şöyle buyurduğunu da işittim: “Kardeşlerinden biri bazı işlerinde kendisine sığınarak yardım istemek üzere gelen kimse, ona yardım etmeye gücü yettiği hâlde yardım etmezse, Allah’ın velayet bağını kesmiş olur.”