Kafi 2772:
Müfaddal b. Ömer şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Herhangi bir mümin ile başka bir mümin arasında bir perde bulunursa, Allah o kimse ile cennet arasına yetmiş bin sur koyar. Her bir sur ile diğer sur arasındaki mesafe bin yıllık yoldur.”
Kafi İman 153
Kafi 2773:
Muhammed b. Sinân şöyle dedi: Rızâ’nın yanında bulunuyordum. Bana şöyle buyurdu: “Ey Muhammed! Benî İsrail zamanında dört mümin vardı. Bunlardan biri, diğer üçünün bir araya gelip içlerinden birinin evinde konuşmakta oldukları sırada onların yanına geldi ve kapıyı çaldı. Hizmetçi dışarı çıktı. Adam, ‘Efendin nerede?’ diye sordu. Hizmetçi, ‘Evde yoktur’ dedi. Bunun üzerine adam geri döndü. Hizmetçi içeri girince efendisi ona, ‘Kapıyı çalan kimdi?’ diye sordu. O da, ‘Falan kişiydi, ben de sana evde olmadığını söyledim’ dedi. Ev sahibi sustu, hizmetçisini kınamadı. Onlardan hiçbiri adamın kapıdan geri çevrilmesine üzülmedi ve konuşmalarına devam ettiler.
Ertesi gün adam erkenden onların yanına geldi. Onları, içlerinden birine ait bir araziye gitmek üzere evden çıkmış halde buldu. Selam verdi ve, ‘Ben de sizinle geleyim’ dedi. Onlar da, ‘Olur’ dediler; fakat bir gün önceki davranışları için ondan özür dilemediler. Adam ihtiyaç sahibi ve zayıf durumdaydı. Yolun bir kısmına geldiklerinde üzerlerine bir bulut gölge yaptı. Bunun yağmur bulutu olduğunu sanarak acele ettiler. Bulut tam başlarının üzerine geldiğinde bulutun içinden bir ses yükseldi: ‘Ey ateş! Onları al! Ben Allah’ın elçisi Cebrâil’im.’ Bunun üzerine bulutun içinden çıkan bir ateş o üç kişiyi yakalayıp aldı. Adam ise dehşete kapılmış halde kaldı; onların başına gelenlere şaşıyor, sebebini de bilmiyordu.
Şehre geri döndü ve Yûşa b. Nûn ile karşılaştı. Gördüklerini ve işittiklerini ona anlattı. Yûşa b. Nûn şöyle dedi: ‘Allah’ın, kendilerinden razı olduktan sonra onlara gazap ettiğini bilmiyor musun? Bu, sana yaptıkları yüzündendir.’ Adam, ‘Bana ne yaptılar ki?’ dedi. Yûşa ona olup biteni anlattı. Bunun üzerine adam, ‘Ben onları bağışladım ve haklarımı helal ettim’ dedi. Yûşa şöyle dedi: ‘Bu daha önce olsaydı onlara fayda verirdi. Fakat şimdi artık fayda vermez. Yine de bundan sonra onlara bir yararı dokunabilir.’”
Ertesi gün adam erkenden onların yanına geldi. Onları, içlerinden birine ait bir araziye gitmek üzere evden çıkmış halde buldu. Selam verdi ve, ‘Ben de sizinle geleyim’ dedi. Onlar da, ‘Olur’ dediler; fakat bir gün önceki davranışları için ondan özür dilemediler. Adam ihtiyaç sahibi ve zayıf durumdaydı. Yolun bir kısmına geldiklerinde üzerlerine bir bulut gölge yaptı. Bunun yağmur bulutu olduğunu sanarak acele ettiler. Bulut tam başlarının üzerine geldiğinde bulutun içinden bir ses yükseldi: ‘Ey ateş! Onları al! Ben Allah’ın elçisi Cebrâil’im.’ Bunun üzerine bulutun içinden çıkan bir ateş o üç kişiyi yakalayıp aldı. Adam ise dehşete kapılmış halde kaldı; onların başına gelenlere şaşıyor, sebebini de bilmiyordu.
Şehre geri döndü ve Yûşa b. Nûn ile karşılaştı. Gördüklerini ve işittiklerini ona anlattı. Yûşa b. Nûn şöyle dedi: ‘Allah’ın, kendilerinden razı olduktan sonra onlara gazap ettiğini bilmiyor musun? Bu, sana yaptıkları yüzündendir.’ Adam, ‘Bana ne yaptılar ki?’ dedi. Yûşa ona olup biteni anlattı. Bunun üzerine adam, ‘Ben onları bağışladım ve haklarımı helal ettim’ dedi. Yûşa şöyle dedi: ‘Bu daha önce olsaydı onlara fayda verirdi. Fakat şimdi artık fayda vermez. Yine de bundan sonra onlara bir yararı dokunabilir.’”
Kafi 2774:
Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Herhangi bir mümin ile başka bir mümin arasında bir perde bulunursa, Allah onunla cennet arasına yetmiş bin sur koyar. Her surun kalınlığı bin yıllık yol kadardır. Bir sur ile diğer sur arasındaki mesafe de bin yıllık yoldur.”
Kafi 2775:
Ebû Hamza şöyle dedi: Ebû Cafer’e, “Sana feda olayım, evinde bulunan bir Müslümanın yanına ziyaret veya bir ihtiyacını istemek için gelen, izin isteyen fakat kendisine izin verilmeyen ve ev sahibi dışarı çıkıp onunla görüşmeyen kimse hakkında ne buyurursun?” diye sordum. Şöyle buyurdu: “Ey Ebû Hamza! Herhangi bir Müslüman, evinde bulunan bir Müslümanın yanına ziyaret veya bir ihtiyacını istemek için gelir de izin ister, fakat ev sahibi ona izin vermez ve yanına çıkmazsa, onlar birbirleriyle karşılaşıncaya kadar Allah’ın laneti içinde kalır.” Ben, “Sana feda olayım, birbirleriyle karşılaşıncaya kadar mı?” diye sordum. Buyurdu ki: “Evet ey Ebû Hamza, birbirleriyle karşılaşıncaya kadar.”