Kafi İman 133

Kafi 2630: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den, o da Amr b. Osman’dan, o da Ali b. Îsâ’dan mürsel olarak rivayet etti. Şöyle dedi: Allah’ın Musa’ya vahyettiği münacatlarda şöyle buyurdu: “Ey Musa! Dünyadaki emelini uzun tutma; yoksa kalbin katılaşır. Kalbi katı olan ise benden uzaktır.”

Kafi 2631: Ali b. İbrahim, babasından, o da Muhammed b. Hafs’tan, o da İsmail b. Dübeys’ten, o da adını zikrettiği bir raviden, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Allah bir kulu yaratılışının aslında kâfir olarak yaratmışsa, ona kötülüğü sevdirinceye kadar onu öldürmez. Böylece kötülük ona yaklaşır. Sonra onu kibir ve zorbalıkla imtihan eder. Bunun üzerine kalbi katılaşır, ahlakı bozulur, yüzü sertleşir, hayasızlığı ortaya çıkar, utanması azalır. Allah onun örtüsünü kaldırır; haramlara dalar ve onlardan vazgeçmez. Ardından Allah’a isyanlara yönelir, O’na itaati çirkin görür ve insanlara saldırır. Tartışma ve çekişmelerden de doymaz. Bu yüzden Allah’tan afiyet isteyin ve onu O’ndan talep edin.”

Kafi 2632: Ali b. İbrahim, babasından, o da Nevfelî’den, o da Sekûnî’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: Müminlerin Emiri şöyle buyurdu: “İki türlü telkin vardır: Biri şeytandan, diğeri melekten gelir. Meleğin telkini yumuşaklık ve anlayıştır; şeytanın telkini ise gaflet ve kalp katılığıdır.”