Kafi İman 130

Kafi 2616: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da Osman b. Îsâ’dan, o da Semâa’dan, o da Ebû Basîr’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: Nebî bir gün Âişe’nin yanında iken bir adam içeri girmek için izin istedi. Resûlullah şöyle buyurdu: “Aşiretin ne kötü bir ferdidir.” Bunun üzerine Âişe kalkıp içeri geçti. Resûlullah adama izin verdi. Adam içeri girince ona güler yüz gösterdi ve onunla samimi bir şekilde konuştu. Adam işini bitirip çıkınca Âişe şöyle dedi: “Ey Allah’ın Resulü! Biraz önce bu adam hakkında söylediklerini söyledin, sonra da ona güler yüz gösterip iltifat ettin.” Resûlullah şöyle buyurdu: “Allah’ın kullarının en kötülerinden biri, hayasızlığı sebebiyle yanında oturulması hoş görülmeyen kimsedir.”

Kafi 2617: Ali b. İbrahim, babasından, o da Nevfelî’den, o da Sekûnî’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurdu: “Kıyamet günü Allah katında insanların en kötüsü, kötülüğünden korkulduğu için kendisine ikram edilen kimselerdir.”

Kafi 2618: Ali b. İbrahim, babasından, o da Muhammed b. Îsâ b. Ubeyd’den, o da Yûnus’tan, o da Abdullah b. Sinân’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “İnsanların dilinden korktuğu kimse ateştedir.”

Kafi 2619: Ashabımızdan bir grup, Sehl b. Ziyâd’dan, o da İbn Mahbûb’dan, o da İbn Riâb’dan, o da Ebû Hamza’dan, o da Câbir b. Abdullah’tan rivayet etti. Resûlullah şöyle buyurdu: “Kıyamet günü insanların en kötüsü, kötülüğünden korkulduğu için kendisine ikram edilen kimselerdir.”