Kafi İman 128

Kafi 2598: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da Şerîf b. Sâbık’tan, o da Fazl b. Ebî Gurre’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Sefihlik, aşağılık bir ahlâktır; kişi kendinden aşağı gördüğüne karşı üstünlük taslar, kendinden üstün gördüğüne ise boyun eğer.”

Kafi 2599: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o da ashabından bazı kimselerden, o da Ebû’l-Mağrâ’dan, o da Halebî’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Sefihlik etmeyin. Çünkü imamlarınız sefih değildir.” Ebû Abdullah ayrıca şöyle buyurdu: “Kim sefihin sefihliğine aynı şekilde karşılık verirse, onun yaptığını benimsemiş olur; çünkü onun yolunu izlemiştir.”

Kafi 2600: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Mahbûb’dan, o da Abdurrahman b. Haccâc’dan, o da Ebû’l-Hasan Mûsâ’dan rivayet etti. İki kişinin birbirine sövmesi hakkında şöyle buyurdu: “İlk başlayan daha zalimdir. Mazlum olan haddi aşmadığı sürece, kendi günahı ile arkadaşının günahı onun üzerine olur.”

Kafi 2601: Ashabımızdan bir grup, Sehl b. Ziyâd’dan, o da Safvân’dan, o da İys b. Kâsım’dan, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Allah’ın en çok buğzettiği kullardan biri, insanlar dilinden sakındıkları kimsedir.”