Kafi İman 122

Kafi 2546: Ali b. İbrahim, Muhammed b. Îsâ’dan, o da Yûnus’tan, o da Ebân’dan, o da Hukeym’den rivayet etti. Dedi ki: Ebû Abdullah’a ilhadın en aşağı derecesini sordum. Şöyle buyurdu: “Onun en aşağı derecesi kibirdir.”

Kafi 2547: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Ebî Abdullah’tan, o da Osman b. Îsâ’dan, o da Alâ b. Fudayl’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu: “İzzet Allah’ın ridâsı, kibir ise O’nun izârıdır. Kim bunlardan bir şeye uzanırsa Allah onu cehenneme yuvarlar.”

Kafi 2548: Ebû Ali el-Eş‘arî, Muhammed b. Abdülcebbâr’dan, o da İbn Faddâl’dan, o da Sa‘lebe’den, o da Ma‘mer b. Ömer b. Atâ’dan rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu: “Kibir Allah’ın ridâsıdır. Kibirlenen kimse Allah’ın ridâsı konusunda O’na karşı çıkmaktadır.”

Kafi 2549: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da Muhammed b. Ali’den, o da Ebû Cemîle’den, o da Leys el-Murâdî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Kibir Allah’ın ridâsıdır. Kim bu konuda Allah’a karşı çıkarsa Allah onu ateşe yuvarlar.”

Kafi 2550: Yine ondan, babasından, o da Kâsım b. Urve’den, o da Abdullah b. Bükeyr’den, o da Zürâre’den rivayet etti. Ebû Ca‘fer ve Ebû Abdullah şöyle buyurdular: “Kalbinde zerre kadar kibir bulunan kimse cennete giremez.”

Kafi 2551: Ali b. İbrahim, Muhammed b. Îsâ’dan, o da Yûnus’tan, o da Ebû Eyyûb’dan, o da Muhammed b. Müslim’den rivayet etti. İmamlardan biri şöyle buyurdu: “Kalbinde hardal tanesi kadar kibir bulunan kimse cennete giremez.” Bunun üzerine ben “İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn” dedim. Bana: “Neden böyle dedin?” buyurdu. Ben de: “Senden işittiğim sözden dolayı” dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Senin anladığın gibi değildir. Ben inkârı kastediyorum. Buradaki kibir, inkârdır.”

Kafi 2552: Ebû Ali el-Eş‘arî, Muhammed b. Abdülcebbâr’dan, o da İbn Faddâl’dan, o da Ali b. Ukbe’den, o da Eyyûb b. Hurr’dan, o da Abdüla‘lâ’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Kibir, insanları küçümsemen ve hakkı hafife almandır.”

Kafi 2553: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o da Ali b. Hakem’den, o da Seyf b. Umeyre’den, o da Abdüla‘lâ b. A‘yen’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurdu: “Kibrin en büyüğü, insanları küçümsemek ve hakkı hafife almaktır.” Dedim ki: “İnsanları küçümsemek ve hakkı hafife almak nedir?” Buyurdu: “Hakkı bilmemek ve onun ehline dil uzatmaktır. Kim bunu yaparsa Allah’ın ridâsı konusunda O’na karşı çıkmış olur.”

Kafi 2554: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebî Umeyr’den, o da İbn Bükeyr’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Cehennemde kibirliler için Sakar adı verilen bir vadi vardır. Bu vadi şiddetli sıcaklığından dolayı Allah’a şikâyette bulundu ve nefes almak için izin istedi. Kendisine izin verildi, o da nefes aldı ve cehennemi yakıp kavurdu.”

Kafi 2555: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o da Muhammed b. Sinân’dan, o da Dâvûd b. Ferkad’dan, o da kardeşinden rivayet etti. Dedi ki: Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim: “Kibirlenenler, Allah hesap işini bitirinceye kadar insanların ayakları altında çiğnenecek karınca suretlerine dönüştürülürler.”

Kafi 2556: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da birkaç kişiden, onlar da Ali b. Esbât’tan, o da amcası Yakub b. Sâlim’den, o da Abdüla‘lâ’dan rivayet etti. Dedi ki: Ebû Abdullah’a: “Kibir nedir?” diye sordum. Şöyle buyurdu: “Kibrin en büyüğü, hakkı hafife alman ve insanları küçümsemendir.” Dedim ki: “Hakkı hafife almak nedir?” Buyurdu: “Hakkı bilmemek ve onun ehline dil uzatmaktır.”

Kafi 2557: Yine ondan, o da Yakub b. Yezîd’den, o da Muhammed b. Ömer b. Yezîd’den, o da babasından rivayet etti. Dedi ki: Ebû Abdullah’a şöyle dedim: “Ben güzel yemekler yerim, güzel kokular sürünürüm, değerli binitlere binerim ve arkamdan hizmetçim gelir. Bunlarda zorbalık ve büyüklük taslama sayılacak bir şey görüyor musun? Eğer öyleyse bunları yapmayayım.” Bunun üzerine Ebû Abdullah bir süre sustu, sonra şöyle buyurdu: “Lanetlenmiş zorba, insanları küçümseyen ve hakkı bilmeyen kişidir.” Ömer dedi ki: “Hakkı bilmemek konusunda bir eksikliğim yok; fakat insanları küçümsemenin ne olduğunu bilmiyorum.” Buyurdu: “İnsanları hor gören ve onlara karşı büyüklük taslayan kimse işte o zorbadır.”

Kafi 2558: Muhammed b. Ca‘fer, Muhammed b. Abdülhamîd’den, o da Âsım b. Humeyd’den, o da Ebû Hamza’dan, o da Ebû Ca‘fer’den rivayet etti. Resûlullah şöyle buyurdu: “Üç kişi vardır ki Allah kıyamet günü onlarla konuşmaz, onlara bakmaz, onları temize çıkarmaz; onlar için acı bir azap vardır: Zina eden yaşlı, zorba hükümdar ve yoksul olduğu hâlde kibirlenen kimse.”

Kafi 2559: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den, o da Mervek b. Ubeyd’den, o da kendisine rivayet eden birinden, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Ya‘kûb yaşlı hâliyle Yusuf’un yanına geldiğinde, hükümdarlığın izzeti Yusuf’un içine girdi ve babasının yanına inip onu karşılamadı. Bunun üzerine Cebrâil indi ve: ‘Ey Yusuf! Elini aç’ dedi. Yusuf elini açınca avucundan parlak bir nur çıktı ve göğe yükseldi. Yusuf: ‘Ey Cebrâil! Avucumdan çıkan bu nur nedir?’ diye sordu. Cebrâil şöyle dedi: ‘Baban Ya‘kûb’u karşılamak için yanına inmediğinden dolayı ceza olarak peygamberlik senin soyundan çekilip alındı. Bundan sonra senin soyundan hiçbir peygamber gelmeyecektir.’”

Kafi 2560: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebî Umeyr’den, o da bazı arkadaşlarından, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Her kulun başında bir gem vardır ve onu tutan bir melek bulunur. Kul kibirlendiğinde melek ona: ‘Alçal! Allah seni alçalttı’ der. Böylece kişi kendi gözünde insanların en büyüğü olmaya devam ederken, insanların gözünde en küçüğü olur. Tevazu gösterdiğinde ise Allah onu yükseltir. Sonra melek ona: ‘Yüksel! Allah seni yüceltti’ der. Böylece kişi kendi gözünde insanların en küçüğü olmaya devam ederken, insanların gözünde en yücesi olur.”

Kafi 2561: Muhammed b. Yahyâ, Muhammed b. Ahmed’den, o da bazı arkadaşlarından, o da Nehdî’den, o da Yezîd b. İshak Şa‘r’dan, o da Abdullah b. Münzir’den, o da Abdullah b. Bükeyr’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Hiç kimse büyüklük taslamaz ki bu, içinde hissettiği bir aşağılıktan kaynaklanmasın.” Başka bir rivayette Ebû Abdullah şöyle buyurmuştur: “Hiçbir insan kibirlenmez ve zorbalık taslamaz ki bu, kendi içinde bulduğu bir aşağılık duygusundan kaynaklanmasın.”