Kafi İman 112

Kafi 2449: Bir grup ashabımız, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da Abdullah b. Muhammed en-Nehîkî’den, o da Ammâr b. Mervân el-Kandî’den, o da Abdullah b. Sinân’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Israrla devam edilen günah yanında küçük günah yoktur; istiğfar edilen günah yanında da büyük günah yoktur.”

Kafi 2450: Ebû Ali el-Eş‘arî, Muhammed b. Sâlim’den, o da Ahmed b. Nadr’dan, o da Amr b. Şimr’den, o da Câbir’den rivayet etti. Ebû Ca‘fer, Allah’ın şu sözü hakkında: “İşledikleri günah üzerinde bile bile ısrar etmezler.” (Âl-i İmrân 135) şöyle buyurdu: “Israr, kişinin bir günah işlemesi, sonra Allah’tan bağışlanma dilememesi ve tövbe etmeyi de aklından geçirmemesidir. İşte ısrar budur.”

Kafi 2451: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebû Umeyr’den, o da Mansûr b. Yûnus’tan, o da Ebû Basîr’den rivayet etti. Ebû Basîr şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim: “Hayır, Allah’a yemin olsun ki kişi, günahlarından herhangi biri üzerinde ısrar ettiği sürece Allah onun hiçbir itaatini kabul etmez.”