Kafi İman 106

Kafi 2385: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o da Muhammed b. Sinân’dan, o da Ebân b. Abdülmelik’ten, o da Bekr el-Arkat’tan, o da Ebû Abdullah’tan veya Şuayb’dan, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti.

Bir kişi Ebû Abdullah’ın yanına girdi ve şöyle dedi: “Allah seni ıslah etsin. Ben size sevgisiyle bağlı bir kimseyim. Şiddetli bir ihtiyaç içine düştüm. Bu bağlılığım sebebiyle aileme ve kavmime yakınlık göstermeye çalıştım; fakat bu durum beni onlardan daha da uzaklaştırmaktan başka bir sonuç vermedi.” Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Allah’ın sana verdiği şey, senden aldığı şeyden daha hayırlıdır.” Adam: “Sana feda olayım, Allah’a dua et de beni kullarına muhtaç bırakmasın” dedi. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Allah dilediği kimsenin rızkını dilediği kimsenin eliyle taksim etmiştir. Fakat sen, seni alçak karakterli insanlara muhtaç edecek ihtiyaçtan kurtarmasını Allah’tan iste.”

Kafi 2386: Bir grup ashabımız, Sehl b. Ziyâd’dan, o da Ali b. Esbât’tan, o da zikrettiği bir kimseden rivayet etti.

Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Fakirlik kızıl ölümdür.”

Ben Ebû Abdullah’a: “Dinar ve dirhem bakımından fakirlik mi?” diye sordum.

Şöyle buyurdu: “Hayır; dinde fakirliktir.”