Kafi 3166:
Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o babasından, o Halef b. Hammâd’dan, o Rib‘î b. Abdullah b. Cârûd el-Hüzelî’den, o Fudayl b. Yesâr’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
İyilerin ve kötülerin bir araya geldiği hiçbir meclis yoktur ki orada bulunanlar Allah’ı anmadan kalksınlar da bu meclis kıyamet günü onlar için bir pişmanlık olmasın.
Kafi Dua 21
Kafi 3167:
Humeyd b. Ziyâd, Hasan b. Muhammed b. Semâa’dan, o Vüheyb b. Hafs’tan, o Ebû Basîr’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
Bir topluluk herhangi bir mecliste bir araya gelir de Allah’ı ve bizi anmazsa o meclis kıyamet günü onlar için bir pişmanlık olur.
Ardından şöyle buyurdu:
Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu: Bizi anmak Allah’ı anmaktır; düşmanımızı anmak ise şeytanı anmaktır.
Bir topluluk herhangi bir mecliste bir araya gelir de Allah’ı ve bizi anmazsa o meclis kıyamet günü onlar için bir pişmanlık olur.
Ardından şöyle buyurdu:
Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu: Bizi anmak Allah’ı anmaktır; düşmanımızı anmak ise şeytanı anmaktır.
Kafi 3168:
Aynı isnadla rivayet edildi. Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu:
Ölçüsünü en eksiksiz ölçüyle almak isteyen kimse, meclisinden kalkmak istediğinde şöyle desin: “İzzet sahibi Rabbin, onların yakıştırmalarından münezzehtir; peygamberlere selam olsun ve âlemlerin Rabbi Allah’a hamdolsun.” (Sâffât 180-182)
Ölçüsünü en eksiksiz ölçüyle almak isteyen kimse, meclisinden kalkmak istediğinde şöyle desin: “İzzet sahibi Rabbin, onların yakıştırmalarından münezzehtir; peygamberlere selam olsun ve âlemlerin Rabbi Allah’a hamdolsun.” (Sâffât 180-182)
Kafi 3169:
Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o İbn Mahbûb’dan, o Abdullah b. Sinân’dan, o Ebû Hamza es-Sümâlî’den rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu:
Değiştirilmemiş Tevrat’ta şöyle yazılıdır: Mûsâ Rabbine, “Rabbim, bana yakın mısın ki seninle gizlice konuşayım, yoksa uzak mısın ki sana sesleneyim?” diye sordu. Yüce Allah ona, “Ey Mûsâ, beni ananın meclis arkadaşı benim.” diye vahyetti. Mûsâ, “Hiçbir gölgenin bulunmadığı günde senin gölgende bulunacak olanlar kimlerdir?” diye sordu. Allah şöyle buyurdu: “Beni ananlar, benim de kendilerini andığım kimseler ve benim için birbirlerini seven, benim de kendilerini sevdiğim kimselerdir; işte onlar, yeryüzü halkına bir kötülük vermek istediğimde hatırladığım ve onların hatırı için o kötülüğü insanlardan uzaklaştırdığım kimselerdir.”
Değiştirilmemiş Tevrat’ta şöyle yazılıdır: Mûsâ Rabbine, “Rabbim, bana yakın mısın ki seninle gizlice konuşayım, yoksa uzak mısın ki sana sesleneyim?” diye sordu. Yüce Allah ona, “Ey Mûsâ, beni ananın meclis arkadaşı benim.” diye vahyetti. Mûsâ, “Hiçbir gölgenin bulunmadığı günde senin gölgende bulunacak olanlar kimlerdir?” diye sordu. Allah şöyle buyurdu: “Beni ananlar, benim de kendilerini andığım kimseler ve benim için birbirlerini seven, benim de kendilerini sevdiğim kimselerdir; işte onlar, yeryüzü halkına bir kötülük vermek istediğimde hatırladığım ve onların hatırı için o kötülüğü insanlardan uzaklaştırdığım kimselerdir.”
Kafi 3170:
Ashabımızdan bir grup, Sehl b. Ziyâd’dan, o İbn Mahbûb’dan, o İbn Riâb’dan, o Halebî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
İdrarını yaparken Allah’ı anmanda bir sakınca yoktur; çünkü yüce Allah’ı anmak her durumda güzeldir, bu sebeple Allah’ı anmaktan usanma.
İdrarını yaparken Allah’ı anmanda bir sakınca yoktur; çünkü yüce Allah’ı anmak her durumda güzeldir, bu sebeple Allah’ı anmaktan usanma.
Kafi 3171:
Ali b. İbrahim, babasından, o Nevfelî’den, o Sekûnî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
Yüce Allah Mûsâ’ya şöyle vahyetti: “Ey Mûsâ, malın çokluğuyla sevinme ve beni hiçbir durumda anmayı terk etme; çünkü malın çokluğu günahları unutturur, beni anmayı terk etmek ise kalpleri katılaştırır.”
Yüce Allah Mûsâ’ya şöyle vahyetti: “Ey Mûsâ, malın çokluğuyla sevinme ve beni hiçbir durumda anmayı terk etme; çünkü malın çokluğu günahları unutturur, beni anmayı terk etmek ise kalpleri katılaştırır.”
Kafi 3172:
Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o İbn Mahbûb’dan, o Abdullah b. Sinân’dan, o Ebû Hamza’dan rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu:
Değiştirilmemiş Tevrat’ta şöyle yazılıdır: Mûsâ Rabbine, “İlahım, bazen öyle meclislerde bulunuyorum ki seni orada anmayı senin yüceliğine ve azametine yakıştıramıyorum.” dedi. Allah da, “Ey Mûsâ, beni anmak her durumda güzeldir.” buyurdu.
Değiştirilmemiş Tevrat’ta şöyle yazılıdır: Mûsâ Rabbine, “İlahım, bazen öyle meclislerde bulunuyorum ki seni orada anmayı senin yüceliğine ve azametine yakıştıramıyorum.” dedi. Allah da, “Ey Mûsâ, beni anmak her durumda güzeldir.” buyurdu.
Kafi 3173:
Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o İbn Fedâl’dan, o ashabından birinden, o da adını zikrettiği birinden rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
Yüce Allah Mûsâ’ya şöyle buyurdu: “Gece ve gündüz beni çokça an, beni andığında huşû içinde ol, belama karşı sabret, beni andığında huzur bul, bana kulluk et ve bana hiçbir şeyi ortak koşma; dönüş banadır. Ey Mûsâ, beni kendine azık edin ve kalıcı salih amellerden oluşan hazineni benim katıma bırak.”
Yüce Allah Mûsâ’ya şöyle buyurdu: “Gece ve gündüz beni çokça an, beni andığında huşû içinde ol, belama karşı sabret, beni andığında huzur bul, bana kulluk et ve bana hiçbir şeyi ortak koşma; dönüş banadır. Ey Mûsâ, beni kendine azık edin ve kalıcı salih amellerden oluşan hazineni benim katıma bırak.”
Kafi 3174:
Aynı isnadla Ebû Abdullah’tan rivayet edildi. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
Yüce Allah Mûsâ’ya şöyle buyurdu: “Dilini kalbinin ardında tut ki selamette kalasın, gece ve gündüz beni çokça an, günahın bulunduğu yere yönelme ki pişman olmayasın; çünkü günah, ateş ehlinin vaat edilmiş yeridir.”
Yüce Allah Mûsâ’ya şöyle buyurdu: “Dilini kalbinin ardında tut ki selamette kalasın, gece ve gündüz beni çokça an, günahın bulunduğu yere yönelme ki pişman olmayasın; çünkü günah, ateş ehlinin vaat edilmiş yeridir.”
Kafi 3175:
Aynı isnadla rivayet edildi:
Allah’ın Mûsâ ile yaptığı münacatta şöyle buyurduğu aktarılmıştır:
“Ey Mûsâ, beni hiçbir durumda unutma; çünkü beni unutmak kalbi öldürür.”
Allah’ın Mûsâ ile yaptığı münacatta şöyle buyurduğu aktarılmıştır:
“Ey Mûsâ, beni hiçbir durumda unutma; çünkü beni unutmak kalbi öldürür.”
Kafi 3176:
Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, İbn Fedâl’dan, o Gālib b. Osman’dan, o Beşîr ed-Dehhân’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
Yüce Allah şöyle buyurdu: “Ey Âdemoğlu, beni bir topluluk içinde an ki ben de seni senin topluluğundan daha hayırlı bir topluluk içinde anayım.”
Yüce Allah şöyle buyurdu: “Ey Âdemoğlu, beni bir topluluk içinde an ki ben de seni senin topluluğundan daha hayırlı bir topluluk içinde anayım.”
Kafi 3177:
Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o İbn Mahbûb’dan, o adını zikrettiği birinden rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
Yüce Allah şöyle buyurdu: “Kim beni insanların oluşturduğu bir topluluk içinde anarsa ben de onu meleklerden oluşan bir topluluk içinde anarım.”
Yüce Allah şöyle buyurdu: “Kim beni insanların oluşturduğu bir topluluk içinde anarsa ben de onu meleklerden oluşan bir topluluk içinde anarım.”
Kafi 3178:
Ebû Ali el-Eş‘arî, Muhammed b. Abdülcebbâr’dan, o Safvân b. Yahyâ’dan, o Hüseyin b. Zeyd’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu. Resûlullah şöyle buyurdu:
Bir topluluk herhangi bir mecliste bir araya gelir de Allah’ın adını anmaz ve peygamberlerine salât etmezse o meclis onlar için bir pişmanlık ve vebal olur.
Bir topluluk herhangi bir mecliste bir araya gelir de Allah’ın adını anmaz ve peygamberlerine salât etmezse o meclis onlar için bir pişmanlık ve vebal olur.