Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o İbn Mahbûb’dan, o Abdullah b. Sinân’dan, o Ebû Hamza es-Sümâlî’den rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu:
Değiştirilmemiş Tevrat’ta şöyle yazılıdır: Mûsâ Rabbine, “Rabbim, bana yakın mısın ki seninle gizlice konuşayım, yoksa uzak mısın ki sana sesleneyim?” diye sordu. Yüce Allah ona, “Ey Mûsâ, beni ananın meclis arkadaşı benim.” diye vahyetti. Mûsâ, “Hiçbir gölgenin bulunmadığı günde senin gölgende bulunacak olanlar kimlerdir?” diye sordu. Allah şöyle buyurdu: “Beni ananlar, benim de kendilerini andığım kimseler ve benim için birbirlerini seven, benim de kendilerini sevdiğim kimselerdir; işte onlar, yeryüzü halkına bir kötülük vermek istediğimde hatırladığım ve onların hatırı için o kötülüğü insanlardan uzaklaştırdığım kimselerdir.”