Bu yılın olayları arasında el-Mansur’un Şam’a yaptığı sefer ve Kudüs’ü ziyareti de vardı. İfrikiye’de bulunan ve valisi Ömer b. Hafs’ı öldüren Haricîlerle savaşması için Yezid b. Hatim’i, denildiğine göre 50.000 askerle İfrikiye’ye gönderdi. Bu ordu için 63.000.000 dirhem harcadığı da rivayet edilmiştir.

Bu yılda, denildiğine göre, el-Mansur Râfiqa şehrinin inşasına karar verdi.

Muhammed b. Câbir — babasından naklen — şöyle dedi: Ebu Ca‘fer bu şehri kurmak istediğinde, Rakka halkı ona karşı çıktı ve onunla savaşmak istedi. Bunun pazarlarını bozacağını, geçim kaynaklarını ellerinden alacağını ve evlerinin alanını daraltacağını söylediler.

Bunun üzerine onlarla savaşma konusunda tereddüt etti ve oradaki bir manastırda bulunan bir rahibe haber göndererek, orada bir şehri kimin kuracağına dair bir bilgiye sahip olup olmadığını sordu. Rahip, kendisine Miglas adında bir adamın bu şehri kuracağına dair bilgi verildiğini söyledi. Bunun üzerine el-Mansur, “Vallahi Miglas benim.” dedi.

Muhammed b. Ömer (el-Vâkıdî) bu yıl Mescid-i Haram’a bir yıldırım düştüğünü ve beş kişinin öldüğünü zikretti.

Bu yılda Ebu Eyyub el-Muryânî ve kardeşi Hâlid öldü. El-Mansur, Ebu’l-Abbas et-Tûsî’nin hâcibi Musa b. Dinar’a, Ebu Eyyub’un yeğenlerinin ellerini, ayaklarını ve başlarını kestirmesini emretti ve bu hususta el-Mehdi’ye yazdı. Musa da emredildiği gibi bunu yaptı ve kendilerine verilen emri yerine getirdi.

Bu yılda Abdülmelik b. Zebyân en-Numeyrî Basra valisi olarak tayin edildi.

Bu yılda yaz seferini Zufar b. Âsım el-Hilâlî yönetti ve Fırat’a kadar ulaştı.

Bu yılda hac emirliğini Muhammed b. İbrahim yaptı; kendisi Ebu Ca‘fer’in Mekke ve Taif valisiydi. Medine’nin valisi Hasan b. Zeyd, Kûfe’nin valisi Muhammed b. Süleyman, Basra’nın valisi Abdülmelik b. Eyyub b. Zebyân idi; yargı işleri Savvâr b. Abdullah’ın elindeydi. Sind’in idaresi Hişam b. Amr’da, İfrikiye Yezid b. Hatim’de ve Mısır Muhammed b. Saîd’de bulunuyordu.