Buhari 1466:
Ömer b. Hafs bize rivayet etti; dedi ki: Babam bize rivayet etti; dedi ki: el-A‘meş bize rivayet etti; dedi ki: Şakik bana rivayet etti; Amr b. el-Haris’ten; Zeyneb’den (Abdullah’ın eşi)…
Zeyneb şöyle dedi:
Mescitteydim. Peygamberi gördüm. “Ziynetinizden de olsa sadaka verin!” dedi.
Zeyneb, Abdullah’a ve yanında bulunan yetimlere harcama yapardı. Zeyneb, Abdullah’a dedi ki: “Allah’ın Resulüne sor: Sadakadan sana ve yanımdaki yetimlerime harcamam benim için yeterli olur mu?” Abdullah dedi ki: “Sen kendin sor.”
Zeyneb Peygambere gitti. Kapıda Ensardan bir kadın buldu; onun da ihtiyacı benimki gibiydi. Bilal yanımızdan geçti. Ona dedik ki: “Peygambere sor: Eşime ve yanımdaki yetimlere sadakadan harcamam benim için yeterli olur mu?” Ayrıca “Bizi söyleme” dedik.
Bilal içeri girip sordu. Peygamber “Onlar kim?” dedi. Bilal “Zeyneb” dedi. Peygamber “Hangi Zeyneb?” dedi. Bilal “Abdullah’ın eşi” dedi. Peygamber şöyle dedi:
“Evet. Onun için iki sevap vardır: Akrabalık sevabı ve sadaka sevabı.”
Buhari Zekât 48
Buhari 1467:
Osman b. Ebî Şeybe bize rivayet etti; dedi ki: Abde bize rivayet etti; Hişam’dan; babasından; (Ümmü Seleme’nin kızı) Zeyneb’den; Ümmü Seleme’den:
Ümmü Seleme dedi ki: “Ey Allah’ın Resulü! Ebû Seleme’nin çocuklarına harcama yapmamın sevabı var mı? Sonuçta onlar benim çocuklarım sayılır.”
Peygamber şöyle dedi: “Onlara harca; onlara harcadığının sevabı senindir.”
Ümmü Seleme dedi ki: “Ey Allah’ın Resulü! Ebû Seleme’nin çocuklarına harcama yapmamın sevabı var mı? Sonuçta onlar benim çocuklarım sayılır.”
Peygamber şöyle dedi: “Onlara harca; onlara harcadığının sevabı senindir.”