Bize Müsedded rivayet etti. Dedi ki: Bize Hammâd b. Zeyd, Eyyûb’dan, o da Muhammed’den rivayet etti. (Muhammed) dedi ki:
Enes’e soruldu: “Nebi sabah namazında kunut yaptı mı?”
Enes dedi ki: “Evet.”
Ona denildi ki: “Peki rükûdan önce mi kunut yaptı?”
Dedi ki: “Rükûdan sonra, az bir süre.”

Bize Müsedded rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdülvâhid rivayet etti. Dedi ki: Bize Âsım rivayet etti. (Âsım) dedi ki:
Enes b. Mâlik’e kunut hakkında sordum. O dedi ki: “Kunut vardı.”
Dedim ki: “Rükûdan önce mi, yoksa sonra mı?”
Dedi ki: “Önce.”

(Âsım) dedi ki:
“Fakat falan kimse bana, senin ‘rükûdan sonra’ dediğini bana haber verdi.”
Enes dedi ki: “Yalan söylemiş. Resulullah rükûdan sonra bir ay kunut yaptı; sanırım (sebebi şuydu): Müşriklerden bir topluluğa —onların altında (daha yakın) bir topluluğa— ‘kurrâ’ denilen yaklaşık yetmiş kişiyi göndermişti. Onlarla Resulullah arasında bir anlaşma vardı. Resulullah bir ay boyunca onlara beddua ederek kunut yaptı.”

Bize Müsedded rivayet etti. Dedi ki: Bize İsmail rivayet etti. Dedi ki: Bize Hâlid, Ebû Kılâbe’den, o da Enes’ten rivayet etti. (Enes) dedi ki:
Kunut akşam ve sabah namazlarında idi.