Buhari Vesaya 9

Buhari 2750: Muhammed b. Yusuf bize rivayet etti: Evzâî bize rivayet etti; Zührî’den; o da Saîd b. Müseyyeb ve Urve b. Zübeyr’den:

Hakîm b. Hızâm dedi ki: Resulullah’tan istedim, bana verdi; sonra istedim, yine verdi. Sonra bana şöyle dedi:

“Ey Hakîm! Bu mal yeşil ve tatlıdır. Kim onu gönül zenginliğiyle (isteksizce değil, içi rahat) alırsa, onda bereket olur. Kim de göz dikerek (hırsla) alırsa, onda bereket olmaz; yiyip de doymayan kimse gibi olur. Veren el, alan elden hayırlıdır.”

Hakîm dedi ki: “Ey Allah’ın elçisi! Seni hak ile gönderen Allah’a yemin olsun, senden sonra dünyadan ayrılıncaya kadar kimseden hiçbir şey eksiltip almayacağım.”

Bu yüzden Ebû Bekir, Hakîm’i çağırıp kendisine maaş/ayrılan payı vermek istedi; Hakîm kabul etmedi. Sonra Ömer onu çağırıp vermek istedi; yine kabul etmedi.

Ömer dedi ki: “Ey Müslümanlar topluluğu! Ben ona, Allah’ın bu ganimet malından kendisi için ayırdığı hakkını veriyorum; ama o almıyor.”

Hakîm, Peygamber’den sonra insanlardan hiçbir şey eksiltip almadı; vefat edinceye kadar böyle devam etti.

Buhari 2751: Bişr b. Muhammed es-Sehtiyânî bize rivayet etti: Abdullah bize haber verdi: Yunus’tan, Zührî’den:

Zührî dedi ki: Sâlim bana İbn Ömer’den haber verdi. İbn Ömer şöyle dedi:

Resulullah’ı şöyle derken işittim:

“Hepiniz çobansınız ve güttüğünüzden sorumlusunuz. Yönetici çobandır ve güttüğünden sorumludur. Erkek, ailesi içinde çobandır ve güttüğünden sorumludur. Kadın, kocasının evinde çobandır ve güttüğünden sorumludur. Hizmetçi de efendisinin malı üzerinde çobandır ve güttüğünden sorumludur.”

(İbn Ömer) dedi ki: Zannederim şunu da söyledi: “Erkek, babasının malı üzerinde de çobandır.”