Buhari 5321:
İsmâil bize rivayet etti. Mâlik bize rivayet etti. Yahyâ b. Saîd’den; Kâsım b. Muhammed’den:
Kâsım b. Muhammed, Yahyâ b. Saîd b. el-Âs’ın, Abdurrahman b. Hakem’in kızını boşadığını anarken işittiğini söyledi.
(Boşanınca) Abdurrahman onu (kızını) kendi yanına aldı.
Bunun üzerine müminlerin annesi Âişe, Medine valisi olan Mervân’a haber gönderdi:
“Allah’tan kork; onu evine geri döndür.”
Mervân, Süleyman’ın rivayetinde şöyle demiştir:
“Abdurrahman b. Hakem bana galip geldi (engel oldu).”
Kâsım b. Muhammed dedi ki:
“Fâtıma bint Kays’ın durumundan sana haber gelmedi mi?”
(Âişe) dedi ki:
“Fâtıma’nın hadisini anmaman sana zarar vermez.”
Mervân b. Hakem dedi ki:
“Eğer sende bir kötülük varsa, şu ikisinin arasındaki kötülük sana yeter.”
Buhari Talak 41
Buhari 5322:
önceki ile aynıdır.
Buhari 5323:
Muhammed b. Beşşâr bize rivayet etti. Gunder bize rivayet etti. Şu‘be bize rivayet etti. Abdurrahman b. Kâsım’dan; babasından; Âişe’den:
Âişe dedi ki:
“Fâtıma’ya ne oluyor da Allah’tan korkmuyor?”
(Bunu) onun “Ne oturma hakkı vardır ne de nafaka” sözünden dolayı söylüyordu.
Âişe dedi ki:
“Fâtıma’ya ne oluyor da Allah’tan korkmuyor?”
(Bunu) onun “Ne oturma hakkı vardır ne de nafaka” sözünden dolayı söylüyordu.
Buhari 5324:
önceki ile aynıdır.
Buhari 5325:
Amr b. Abbâs bize rivayet etti. İbn Mehdî bize rivayet etti. Süfyan bize rivayet etti. Abdurrahman b. Kâsım’dan; babasından:
(Urve b. Zübeyr) Âişe’ye dedi ki:
“Falanca, Hakem’in kızı hakkında görmedin mi? Kocası onu kesin boşamayla boşadı; o da çıktı (evinden ayrıldı).”
Âişe dedi ki:
“Ne kötü yaptı!”
Urve dedi ki:
“Fâtıma’nın sözünü duymadın mı?”
Âişe dedi ki:
“Evet, ama bu hadisi zikretmesinde onun için hayır yoktur.”
İbn Ebî’z-Zinâd, Hişâm’dan; babasından şu ziyadeyi ekledi:
Âişe onu çok şiddetli biçimde ayıpladı ve dedi ki:
“Fâtıma ıssız/ürkütücü bir yerdeydi; bulunduğu taraf için korkuldu. Bu yüzden Peygamber ona ruhsat verdi.”
(Urve b. Zübeyr) Âişe’ye dedi ki:
“Falanca, Hakem’in kızı hakkında görmedin mi? Kocası onu kesin boşamayla boşadı; o da çıktı (evinden ayrıldı).”
Âişe dedi ki:
“Ne kötü yaptı!”
Urve dedi ki:
“Fâtıma’nın sözünü duymadın mı?”
Âişe dedi ki:
“Evet, ama bu hadisi zikretmesinde onun için hayır yoktur.”
İbn Ebî’z-Zinâd, Hişâm’dan; babasından şu ziyadeyi ekledi:
Âişe onu çok şiddetli biçimde ayıpladı ve dedi ki:
“Fâtıma ıssız/ürkütücü bir yerdeydi; bulunduğu taraf için korkuldu. Bu yüzden Peygamber ona ruhsat verdi.”
Buhari 5326:
önceki ile aynıdır.