Amr b. Abbâs bize rivayet etti. İbn Mehdî bize rivayet etti. Süfyan bize rivayet etti. Abdurrahman b. Kâsım’dan; babasından:
(Urve b. Zübeyr) Âişe’ye dedi ki:
“Falanca, Hakem’in kızı hakkında görmedin mi? Kocası onu kesin boşamayla boşadı; o da çıktı (evinden ayrıldı).”
Âişe dedi ki:
“Ne kötü yaptı!”
Urve dedi ki:
“Fâtıma’nın sözünü duymadın mı?”
Âişe dedi ki:
“Evet, ama bu hadisi zikretmesinde onun için hayır yoktur.”
İbn Ebî’z-Zinâd, Hişâm’dan; babasından şu ziyadeyi ekledi:
Âişe onu çok şiddetli biçimde ayıpladı ve dedi ki:
“Fâtıma ıssız/ürkütücü bir yerdeydi; bulunduğu taraf için korkuldu. Bu yüzden Peygamber ona ruhsat verdi.”