Buhari 2705:
İsmail b. Ebî Üveys bize rivayet etti. (O) dedi ki: Kardeşim bana Süleyman’dan; o da Yahyâ b. Saîd’den; o da Ebü’r-Ricâl Muhammed b. Abdurrahman’dan rivayet etti: Annesi Amre bint Abdurrahman şöyle dedi: Âişe’yi şöyle derken işittim:
Resulullah kapının yanında iki kişinin yüksek sesli tartışmasını işitti. Birinin ötekinden bir şey emanet/ödünç istediği ve bir işte ondan kolaylık talep ettiği, ötekinin de “Vallahi yapmayacağım.” dediği anlaşılıyordu.
Resulullah onların yanına çıktı ve şöyle buyurdu: “Allah adına iyilik yapmayacağına yemin eden kişi nerede?”
Adam “Benim, ey Allah’ın Elçisi.” dedi; ve (iyilik olarak) hangisi daha hoşuna giderse (onu yapacağını söyledi).
Buhari Sulh 10
Buhari 2706:
Yahyâ b. Bükeyr bize rivayet etti. Leys bize Cafer b. Rabîa’dan; o da A‘rec’den rivayet etti. (A‘rec) dedi ki: Abdullah b. Ka‘b b. Mâlik bana Ka‘b b. Mâlik’ten rivayet etti:
Ka‘b’ın Abdullah b. Ebî Hadrad el-Eslemî üzerinde alacağı vardı. Onunla karşılaştı; yakasını bırakmadı; sesleri yükseldi. Peygamber onların yanından geçti ve “Ey Ka‘b!” dedi.
Sonra eliyle işaret etti; sanki “Yarısını (bırak)” diyordu. Ka‘b da alacağının yarısını aldı, yarısını bıraktı.
Ka‘b’ın Abdullah b. Ebî Hadrad el-Eslemî üzerinde alacağı vardı. Onunla karşılaştı; yakasını bırakmadı; sesleri yükseldi. Peygamber onların yanından geçti ve “Ey Ka‘b!” dedi.
Sonra eliyle işaret etti; sanki “Yarısını (bırak)” diyordu. Ka‘b da alacağının yarısını aldı, yarısını bıraktı.