Buhari 1968:
Muhammed b. Beşşâr bize rivayet etti; Ca‘fer b. Avn bize rivayet etti; Ebû’l-Umeys bize rivayet etti; Avn b. Ebî Cuhayfe’den; babasından:
Babası şöyle dedi:
Peygamber, Selmân ile Ebû’d-Derdâ’yı kardeş ilan etmişti. Selmân, Ebû’d-Derdâ’yı ziyaret etti. Ümmü’d-Derdâ’yı bakımsız/özensiz bir hâlde gördü. Ona: “Bu hâlin ne?” dedi. O da: “Kardeşin Ebû’d-Derdâ’nın dünyaya ihtiyacı yok” dedi.
Ebû’d-Derdâ geldi, Selmân için yemek hazırladı. Selmân: “Ye” dedi. Ebû’d-Derdâ: “Ben oruçluyum” dedi. Selmân: “Sen yemeden ben yemem” dedi. Ebû’d-Derdâ da yedi.
Gece olunca Ebû’d-Derdâ kalkıp ibadet etmek istedi. Selmân: “Uyu” dedi; o da uyudu. Sonra tekrar kalkmak istedi; Selmân yine: “Uyu” dedi. Gecenin son kısmı olunca Selmân: “Şimdi kalk” dedi. İkisi kalkıp namaz kıldılar.
Selmân ona şöyle dedi: “Rabbinin sende hakkı var; nefsinin sende hakkı var; ailenin sende hakkı var. Öyleyse her hak sahibine hakkını ver.”
Ebû’d-Derdâ Peygambere geldi ve bunu anlattı. Peygamber de: “Selmân doğru söyledi” buyurdu.