Bize Abdullah b. Yusuf rivayet etti.
Dedi ki: Bize Mâlik, İbn Şihâb’dan, o da Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe’den, o da Abdullah b. Abbas’tan rivayet etti.
O şöyle dedi:

“Ben bir dişi eşek üzerinde binekli olarak geldim; o sırada ben ergenliğe yaklaşmıştım. Resûlullah, Minâ’da insanlara duvar olmaksızın namaz kıldırıyordu. Safın bir kısmının önünden geçtim; sonra indim, dişi eşeği otlasın diye saldım; safa girdim. Hiç kimse bunu bana yadırgamadı.”

Bize İshak rivayet etti.
Dedi ki: Bize Abdullah b. Nümeyr rivayet etti.
Dedi ki: Bize Ubeydullah, Nâfi‘’den, İbn Ömer’den rivayet etti:

Resûlullah, bayram günü çıktığında mızrağın getirilmesini emrederdi; o da önüne dikilirdi. Ona doğru namaz kılar, insanlar da arkasında dururdu. Bunu yolculukta da yapardı. Bu sebeple emirler onu (sütre olarak mızrağı) benimsediler.

Bize Ebû’l-Velîd rivayet etti.
Dedi ki: Bize Şu‘be, Avn b. Ebî Cuhayfe’den rivayet etti.
Dedi ki: Babamdan işittim:

Nebî, Bathâ’da —önünde bir anaze (mızrak) varken— onlara öğleyi iki rekât, ikindiyi iki rekât kıldırdı. Kadın ve eşek onun önünden geçiyordu.