Bize Abdullah b. Recâ rivayet etti.
Dedi ki: Bize İsrâîl, Ebû İshâk’tan, o da Berâ b. Âzib’den rivayet etti. Berâ dedi ki:

Resûlullah, on altı ya da on yedi ay kadar Beytü’l-Makdis’e doğru namaz kıldı. Resûlullah Kâbe’ye yöneltilmeyi severdi. Allah şu âyeti indirdi: “Biz senin yüzünü göğe çevirip durduğunu görüyoruz…” Böylece Kâbe’ye yöneldi.

İnsanlardan sefih olanlar—onlar Yahudilerdi—dediler ki: “Onları üzerinde bulundukları kıblelerinden ne çevirdi?” (Bunun üzerine şu âyet indi:) “De ki: Doğu da batı da Allah’ındır; dilediğini dosdoğru yola iletir.”

Bir adam Nebî ile birlikte namaz kıldı; sonra namazdan sonra çıktı. Ensardan bir topluluğun yanına uğradı; onlar ikindi namazında Beytü’l-Makdis’e doğru kılıyorlardı. O adam, Nebî ile birlikte namaz kıldığına ve Nebî’nin Kâbe’ye yöneldiğine şehadet etti. Bunun üzerine o topluluk yön değiştirip Kâbe’ye döndüler.

Bize Müslim rivayet etti.
Dedi ki: Bize Hişâm rivayet etti.
Dedi ki: Bize Yahyâ b. Ebî Kesîr, Muhammed b. Abdurrahman’dan, o da Câbir’den rivayet etti. Câbir dedi ki:

Resûlullah biniti üzerinde, nereye yönelirse o tarafa doğru namaz kılardı. Farz namazı kılmak isteyince iner ve kıbleye yönelirdi.

Bize Osman rivayet etti.
Dedi ki: Bize Cerîr, Mansûr’dan, o da İbrâhîm’den, o da Alkame’den rivayet etti. Alkame dedi ki: Abdullah dedi ki:

Nebî namaz kıldı—İbrâhîm dedi ki: “Artırdı mı eksiltti mi bilmiyorum”—selâm verince ona: “Ey Allah’ın Resûlü! Namazda bir şey mi oldu?” denildi.
“Ne oldu?” dedi.
Onlar: “Şöyle şöyle namaz kıldın” dediler.

Bunun üzerine ayaklarını büktü, kıbleye yöneldi, iki secde yaptı, sonra selâm verdi. Yüzünü bize dönünce şöyle dedi:

“Namazda bir şey olsaydı size bildirirdim. Fakat ben de ancak sizin gibi bir insanım; siz nasıl unutuyorsanız ben de unuturum. Ben unuttuğumda bana hatırlatın. Sizden biri namazında şüphe ederse doğruyu araştırıp bulsun; onun üzerine (buna göre) tamamlasın, sonra selâm versin, sonra iki secde yapsın.”