Bize Osman rivayet etti.
Dedi ki: Bize Cerîr, Mansûr’dan, o da İbrâhîm’den, o da Alkame’den rivayet etti. Alkame dedi ki: Abdullah dedi ki:
Nebî namaz kıldı—İbrâhîm dedi ki: “Artırdı mı eksiltti mi bilmiyorum”—selâm verince ona: “Ey Allah’ın Resûlü! Namazda bir şey mi oldu?” denildi.
“Ne oldu?” dedi.
Onlar: “Şöyle şöyle namaz kıldın” dediler.
Bunun üzerine ayaklarını büktü, kıbleye yöneldi, iki secde yaptı, sonra selâm verdi. Yüzünü bize dönünce şöyle dedi:
“Namazda bir şey olsaydı size bildirirdim. Fakat ben de ancak sizin gibi bir insanım; siz nasıl unutuyorsanız ben de unuturum. Ben unuttuğumda bana hatırlatın. Sizden biri namazında şüphe ederse doğruyu araştırıp bulsun; onun üzerine (buna göre) tamamlasın, sonra selâm versin, sonra iki secde yapsın.”