Buhari 5127:
Yahyâ b. Süleyman bize rivayet etti; ona İbn Vehb, ona Yûnus rivayet etti. Ahmed b. Sâlih bize rivayet etti; ona Anbese, ona Yûnus, ona İbn Şihâb rivayet etti. İbn Şihâb şöyle dedi: Bana Urve b. ez-Zübeyr haber verdi; ona da Muhammed’in eşi Âişe haber verdi.
Âişe şöyle dedi: Câhiliye döneminde nikâh dört şekildeydi. Bunlardan biri, insanların bugün uyguladığı normal nikâhtı; bir erkek, başka bir erkeğin velâyeti altındaki kadına veya kızına talip olur, ona mehrini verir, sonra onunla evlenirdi.
İkinci nikâh türü ise İstibdâ Nikâhı (Nikâhu'l-İstibdâ')'dır
Bir erkek, karısı hayızdan temizlendiğinde ona, "Falanca adama git ve ondan çocuk iste." derdi. Kocası ondan uzak durur ve o adamdan çocuk isteyinceye kadar ona hiç yaklaşmazdı; o adamdan hamile olduğu belli oluncaya kadar da ona asla dokunmazdı. O adamdan hamile olduğu belli olunca ise kocası dilerse onunla birlikte olurdu. Bunu yalnızca çocuğun soylu ve üstün nitelikli olması arzusuyla yapardı. İşte bu nikâh, istibdâ' nikâhı idi.
Üçüncü nikâh türü ise Ortaklaşa Nikâh (Nikâhu'r-Reht)'dır.
Toplamda sayıları 10 erkeği geçmeyecek şekilde 5 ila 10 tane erkek bir kadının yanına girer, hepsi onunla cinsel ilişkide bulunurdu. Kadın hamile kalıp doğurduğunda ve doğumunun üzerinden birkaç gece geçince onlara haber gönderirdi; içlerinden hiçbir erkek bu çağrıya uymaktan kaçınamazdı; hepsi onun yanında toplandığında kadın onlara, "Aranızda olup biteni biliyorsunuz; ben doğurdum. Ey falanca! Bu çocuk senindir." der, dilediği kişinin adını söylerdi; böylece çocuğu ona nispet edilir ve adamın bunu reddetme imkânı olmazdı.
Dördüncü nikâh türü ise Fahişelik Nikâhı (Bayraklı Kadınlar)'dır.
Çok sayıda erkek bir kadının yanına girerdi; kadın kendisine gelen hiçbir kimseyi geri çevirmezdi. Bunlar fahişe kadınlardı; kapılarının üzerine kendileri için bir alamet olmak üzere bayraklar dikerlerdi. Onları isteyen herkes yanlarına girerdi. Onlardan biri hamile kalıp doğurduğunda, erkekler onun için toplanır, ardından kendileri için kâifleri (nesep benzerliğine bakarak soy tespiti yapan kimseleri) çağırırlardı; sonra kâifler çocuğu uygun gördükleri kişiye nispet ederlerdi; çocuk ona bağlanır, onun oğlu diye çağrılırdı ve o adam bunu reddedemezdi.
Muhammed hak ile gönderilince, insanların bugün uyguladığı nikâh dışında Câhiliye nikâhının tamamını ortadan kaldırdı.
Buhari Nikah 36
Buhari 5128:
Yahyâ bize rivayet etti. Vekî‘ bize rivayet etti; Hişâm b. Urve’den; babasından; Âişe’den:
“{Kitapta size okunan; hakları kendilerine verilmeyen ve evlenmek istediğiniz kadın yetimler hakkında…}” ayeti hakkında Âişe dedi ki:
“Bu, bir adamın yanında bulunan yetim kız hakkındadır. Olabilir ki o kız, o adamın malında ortağıdır; o da ona daha yakındır. Adam onunla evlenmek ister; malı için onu sıkıştırır, başkasıyla evlendirmez; malına birinin ortak olmasını istemediği için.”
“{Kitapta size okunan; hakları kendilerine verilmeyen ve evlenmek istediğiniz kadın yetimler hakkında…}” ayeti hakkında Âişe dedi ki:
“Bu, bir adamın yanında bulunan yetim kız hakkındadır. Olabilir ki o kız, o adamın malında ortağıdır; o da ona daha yakındır. Adam onunla evlenmek ister; malı için onu sıkıştırır, başkasıyla evlendirmez; malına birinin ortak olmasını istemediği için.”
Buhari 5129:
Abdullah b. Muhammed bize rivayet etti. Hişâm bize rivayet etti. Ma‘mer bize haber verdi. Zührî bize rivayet etti.
Zührî dedi ki: Sâlim bana haber verdi: İbn Ömer ona haber verdi ki, Ömer, kızı Hafsa bint Ömer, İbn Huzâfe es-Sehmî’den dul kaldığında—o, Bedir ehli olup Peygamberin ashabındandı; Medine’de vefat etmişti—Ömer şöyle dedi:
“Osman b. Affân’a rastladım; ona teklif ettim ve ‘İstersen seni Hafsa ile evlendireyim’ dedim. O: ‘Bu konuda düşüneyim’ dedi. Birkaç gece bekledim; sonra bana rastladı ve ‘Bana, bugün evlenmememin uygun olduğu göründü’ dedi.”
Ömer dedi ki: “Sonra Ebû Bekir’e rastladım ve ‘İstersen seni Hafsa ile evlendireyim’ dedim…”
Zührî dedi ki: Sâlim bana haber verdi: İbn Ömer ona haber verdi ki, Ömer, kızı Hafsa bint Ömer, İbn Huzâfe es-Sehmî’den dul kaldığında—o, Bedir ehli olup Peygamberin ashabındandı; Medine’de vefat etmişti—Ömer şöyle dedi:
“Osman b. Affân’a rastladım; ona teklif ettim ve ‘İstersen seni Hafsa ile evlendireyim’ dedim. O: ‘Bu konuda düşüneyim’ dedi. Birkaç gece bekledim; sonra bana rastladı ve ‘Bana, bugün evlenmememin uygun olduğu göründü’ dedi.”
Ömer dedi ki: “Sonra Ebû Bekir’e rastladım ve ‘İstersen seni Hafsa ile evlendireyim’ dedim…”
Buhari 5130:
Ahmed b. Ebî Amr bize rivayet etti. (Ahmed) dedi ki: Babam bana rivayet etti; (babası) dedi ki: İbrahim bana rivayet etti; Yûnus’tan; Hasan’dan:
“{Onları engellemeyin}” Bakara 232 ayeti hakkında (Hasan) dedi ki:
Ma‘kıl b. Yesâr bana rivayet etti ki, bu ayet onun hakkında indi. (Ma‘kıl) dedi ki:
“Kız kardeşimi bir adamla evlendirdim. Adam onu boşadı. İddeti bitince tekrar onu istemeye geldi. Ben ona: ‘Seni evlendirdim, senin önünü açtım, seni ikramla ağırladım; sen ise onu boşadın. Sonra tekrar onu istemeye geldin! Hayır, vallahi sana bir daha asla dönmez’ dedim.”
Adam aslında kötü biri değildi; kadın da ona geri dönmek istiyordu. Bunun üzerine Allah bu ayeti indirdi: “{Onları engellemeyin}”.
Ben de: “Şimdi yaparım ey Allah’ın elçisi” dedim.
(Devamında) onu o adama yeniden nikâhladı (evlendirdi).
“{Onları engellemeyin}” Bakara 232 ayeti hakkında (Hasan) dedi ki:
Ma‘kıl b. Yesâr bana rivayet etti ki, bu ayet onun hakkında indi. (Ma‘kıl) dedi ki:
“Kız kardeşimi bir adamla evlendirdim. Adam onu boşadı. İddeti bitince tekrar onu istemeye geldi. Ben ona: ‘Seni evlendirdim, senin önünü açtım, seni ikramla ağırladım; sen ise onu boşadın. Sonra tekrar onu istemeye geldin! Hayır, vallahi sana bir daha asla dönmez’ dedim.”
Adam aslında kötü biri değildi; kadın da ona geri dönmek istiyordu. Bunun üzerine Allah bu ayeti indirdi: “{Onları engellemeyin}”.
Ben de: “Şimdi yaparım ey Allah’ın elçisi” dedim.
(Devamında) onu o adama yeniden nikâhladı (evlendirdi).