Yahyâ b. Süleyman dedi ki: İbn Vehb bize rivayet etti; Yûnus’tan.
Ahmed b. Sâlih bize rivayet etti. Anbese bize rivayet etti. Yûnus bize rivayet etti; İbn Şihâb’dan.
İbn Şihâb dedi ki: Urve b. Zübeyr bana haber verdi ki, Peygamberin eşi Âişe ona haber vermiş:
“Câhiliye döneminde nikâh dört türlüydü.
Bunlardan biri, bugün insanların yaptığı nikâhtır: Adam, bir adamın velayeti altındaki kadını veya kızını ister; ona mehir verir, sonra onunla evlenir.
Bir başka nikâh türü de şuydu: Adam, karısı hayızdan temizlenince ona ‘Falancaya gönder; ondan (soylu) çocuk edinmek için hamile kal’ derdi. Kocası ondan uzak durur, ona asla dokunmazdı; ta ki o, istibdâ’ yaptığı o adamdan hamile kaldığı belli oluncaya kadar. Hamileliği belli olunca kocası isterse onunla birlikte olurdu. Bunu ancak çocuğun soylu/üstün olmasını istemesi sebebiyle yapardı. Bu nikâh, istibdâ’ nikâhıydı.
Bir başka nikâh türü de şuydu: On kişiden az bir grup erkek toplanır, bir kadının yanına girerdi; hepsi onunla birlikte olurdu. Kadın hamile kalıp doğurduğunda ve doğumdan sonra birkaç gece geçince, onlara haber gönderirdi; içlerinden hiçbir erkek gelmekten kaçınamazdı; hepsi onun yanında toplanırdı. Kadın onlara: ‘Aranızda olanı biliyorsunuz; ben doğurdum; bu çocuk senindir ey falan’ derdi. İçlerinden dilediğinin adını söyleyerek onu seçerdi; çocuk o kişiye nispet edilirdi; o adam da bunu reddedemezdi.
Dördüncü nikâh türü ise şuydu: Pek çok insan bir araya gelir, bir kadının yanına girerdi; kadın kendisine geleni geri çevirmezdi. Bunlar fahişelerdi; kapılarının üzerine birer bayrak dikerlerdi; bu bir işaret olurdu. Onları isteyen, yanlarına girerdi. Onlardan biri hamile kalıp doğurunca, erkekler onun için toplanır; sonra ‘kâife’yi (iz sürerek/benzerlikten soy tespiti yapanları) çağırırlardı. Onlar, çocuğu kime uygun görürlerse ona nispet ederlerdi; çocuk ona bağlanırdı; o da bunu reddedemezdi.
Muhammed hak ile gönderilince, câhiliye nikâhlarının hepsini yıktı; yalnızca bugün insanların yaptığı nikâhı (bıraktı).”