Bize Muhammed b. Mihrân rivayet etti.
Dedi ki: Bize Velîd rivayet etti.
Dedi ki: Bize Evzâî rivayet etti.
Dedi ki: Bize Ebû’n-Necâşî, Süheyb —Râfi‘ b. Hadîc’in azatlısı— rivayet etti. (Süheyb) dedi ki: Râfi‘ b. Hadîc’i şöyle derken işittim:

Biz akşam namazını Nebî ile kılardık; sonra birimiz ayrılırdı da, okunun düştüğü yerleri (görebilecek kadar) görürdü.

Bize Muhammed b. Beşşâr rivayet etti.
Dedi ki: Bize Muhammed b. Ca‘fer rivayet etti.
Dedi ki: Bize Şu‘be, Sa‘d’dan, Muhammed b. Amr b. el-Hasen b. Ali’den rivayet etti. (Muhammed b. Amr) dedi ki:

Haccâc geldi; biz de Câbir b. Abdullah’a sorduk. (Câbir) dedi ki:

Nebî öğleyi hararet vaktinde kılardı; ikindiyi güneş berrak (temiz) iken kılardı; akşamı güneş batınca kılardı; yatsıyı bazen böyle bazen böyle (kılardı): Onların toplandığını görürse acele ederdi; onları ağır davranmış görürse geciktirirdi. Sabah namazını ise onlar —ya da Nebî— alaca karanlıkta kılardı.

Bize Mekkî b. İbrahim rivayet etti.
Dedi ki: Bize Yezîd b. Ebî Ubeyd, Seleme’den rivayet etti. (Seleme) dedi ki:

Biz Nebî ile akşam namazını, (güneş) örtünün arkasına gizlendiğinde kılardık.

Bize Âdem rivayet etti.
Dedi ki: Bize Şu‘be rivayet etti.
Dedi ki: Bize Amr b. Dînâr rivayet etti.
Dedi ki: Câbir b. Zeyd’i, İbn Abbâs’tan rivayet ederken işittim. (İbn Abbâs) dedi ki:

Nebî yedi (rekatı) bir arada ve sekiz (rekatı) bir arada kıldı.