Buhari 5807:
İbrahim b. Mûsâ bize haber verdi.
Hişâm bize haber verdi.
Ma‘mer’den; Zührî’den; Urve’den; Âişe’den rivayetle (Âişe) dedi ki:
Müslümanlardan bazıları Habeşistan’a hicret etti. Ebû Bekir de hicret etmek üzere hazırlık yaptı. Peygamber ona şöyle dedi:
“Acele etme; ben de (hicret için) izin verilmesini umuyorum.”
Ebû Bekir, “Babam sana feda olsun, gerçekten onu umuyor musun?” dedi.
(Peygamber) “Evet.” dedi.
Bunun üzerine Ebû Bekir, onunla arkadaş olmak için kendini Peygamber’e ayırdı ve yanında bulunan iki binitini, semur ağacının yapraklarıyla dört ay besledi.
Urve dedi ki: Âişe şöyle dedi:
Bir gün öğle sıcağında evimizde oturuyorduk. Ebû Bekir’e biri, “İşte Resûlullah, başını örtmüş halde geliyor; normalde bu saatte bize gelmezdi.” dedi.
Ebû Bekir dedi ki: “Babam anam ona feda olsun! Vallahi bu saatte geldiyse ancak önemli bir iş içindir.”
Peygamber geldi, izin istedi; izin verildi ve içeri girdi. İçeri girince Ebû Bekir’e şöyle dedi:
“Yanında kim varsa dışarı çıkar.”
Ebû Bekir, “Babam sana feda olsun, onlar senin ailendir (yani ev halkındır), ey Allah’ın elçisi.” dedi.
(Peygamber) şöyle dedi:
“Bana çıkış (hicret) izni verildi.”
Ebû Bekir, “Babam sana feda olsun, o halde arkadaşlık (benimle)!” dedi.
(Peygamber) “Evet.” dedi.
Ebû Bekir, “Babam sana feda olsun, ey Allah’ın elçisi, şu iki binitimden birini al.” dedi.
Peygamber, “Bedeliyle.” dedi.
Âişe dedi ki: Onları hızlıca hazırladık. Onlara bir azık torbası hazırlayıp bir deri torbaya koyduk. Esmâ bint Ebû Bekir kuşağından bir parçayı kesip torbayı onunla bağladı; bu yüzden ona “iki kuşak sahibi” denirdi.
Sonra Peygamber ve Ebû Bekir, Sevr denilen dağdaki bir mağaraya gittiler. Orada üç gece kaldılar. Abdullah b. Ebû Bekir—genç, zeki ve anlayışlı bir delikanlıydı—geceyi onların yanında geçirir, seher vakti ayrılır; Mekke’de Kureyş’in yanında sabahlar, sanki geceyi orada geçirmiş gibi davranırdı. Onlara karşı kurulan bir planı duyarsa onu kavrar, karanlık basınca o haberi onlara getirirdi.
Ebû Bekir’in azatlısı Âmir b. Füheyre de onlara, kendisine verilmiş bir koyun sürüsünü güderdi. Gecenin bir kısmı geçince onları mağaranın yanına getirir, onlar da sürünün sütüyle geceyi geçirirdi. Sonra Âmir b. Füheyre, sabah alacakaranlığında sürüyü bağırarak uzaklaştırırdı. Bunu o üç gecenin her gecesi yapardı.