Buhari 2520:
Muhammed bin Ebî Bekir bize rivayet etti.
Assâm bize rivayet etti.
Hişâm’dan, Fâtıma bint el-Münzir’den, Esmâ bint Ebî Bekir’den rivayetle:
Esmâ dedi ki: Güneş tutulması olduğunda bize köle azat etmemiz emredilirdi.
Buhari İtk 4
Buhari 2521:
Ali bin Abdullah bize rivayet etti.
Süfyân rivayet etti.
Amr’dan, Sâlim’den, babasından; o da Peygamber’den rivayet etti:
“Bir köle iki kişi arasında ortaksa ve ortaklardan biri onu azat ederse; eğer azat eden kişi varlıklıysa, kölenin değeri onun üzerine takdir edilir ve kölenin tamamı azat edilir.”
Süfyân rivayet etti.
Amr’dan, Sâlim’den, babasından; o da Peygamber’den rivayet etti:
“Bir köle iki kişi arasında ortaksa ve ortaklardan biri onu azat ederse; eğer azat eden kişi varlıklıysa, kölenin değeri onun üzerine takdir edilir ve kölenin tamamı azat edilir.”
Buhari 2522:
Abdullah bin Yusuf bize rivayet etti.
Mâlik, Nâfi‘den; Nâfi‘ de Abdullah bin Ömer’den rivayet etti:
Peygamber şöyle buyurdu:
“Bir kimse, bir kölede kendisine ait ortak payı hür bırakırsa; kölenin bedelini karşılayacak kadar malı varsa köle adil bir değerle değerlendirilir. Ortaklara payları verilir ve köle onun adına tamamen hür olur. Malı yoksa, hür bıraktığı kısım kadar hür olmuş sayılır.”
Mâlik, Nâfi‘den; Nâfi‘ de Abdullah bin Ömer’den rivayet etti:
Peygamber şöyle buyurdu:
“Bir kimse, bir kölede kendisine ait ortak payı hür bırakırsa; kölenin bedelini karşılayacak kadar malı varsa köle adil bir değerle değerlendirilir. Ortaklara payları verilir ve köle onun adına tamamen hür olur. Malı yoksa, hür bıraktığı kısım kadar hür olmuş sayılır.”
Buhari 2523:
Ubeyd bin İsmail bize rivayet etti.
Ebû Üsâme’den; o da Ubeydullah’tan; o da Nâfi‘den; o da İbn Ömer’den rivayet etti:
Resulullah şöyle buyurdu:
“Bir kimse, bir kölede kendisine ait ortak payı hür bırakırsa; kölenin bedelini karşılayacak kadar malı varsa kölenin tamamını hürleştirmesi gerekir. Malı yoksa, adil bir değer üzerinden değerlendirilir ve (hür bıraktığı kadar) hür olur.”
Ayrıca Müsedded de rivayet etti: Bişr, Ubeydullah’tan (bu rivayeti) kısaltarak aktardı.
Ebû Üsâme’den; o da Ubeydullah’tan; o da Nâfi‘den; o da İbn Ömer’den rivayet etti:
Resulullah şöyle buyurdu:
“Bir kimse, bir kölede kendisine ait ortak payı hür bırakırsa; kölenin bedelini karşılayacak kadar malı varsa kölenin tamamını hürleştirmesi gerekir. Malı yoksa, adil bir değer üzerinden değerlendirilir ve (hür bıraktığı kadar) hür olur.”
Ayrıca Müsedded de rivayet etti: Bişr, Ubeydullah’tan (bu rivayeti) kısaltarak aktardı.
Buhari 2524:
Ebû’n-Nu‘mân bize rivayet etti.
Hammâd, Eyyûb’dan; Eyyûb da Nâfi‘den; Nâfi‘ de İbn Ömer’den rivayet etti:
Peygamber şöyle buyurdu:
“Bir kimse, bir kölede kendisine ait bir payı hür bırakırsa (ya da bir kölede ortak payı varsa) ve yanında, adil değer üzerinden kölenin bedeline yetecek kadar mal bulunursa, köle tamamen hür olur.”
Nâfi‘ dedi ki: “Eğer (o kadar malı) yoksa, hür bıraktığı kadar hür olur.”
Eyyûb dedi ki: “Bunun Nâfi‘nin kendi sözü mü, yoksa hadisin içinde mi olduğunu bilmiyorum.”
Hammâd, Eyyûb’dan; Eyyûb da Nâfi‘den; Nâfi‘ de İbn Ömer’den rivayet etti:
Peygamber şöyle buyurdu:
“Bir kimse, bir kölede kendisine ait bir payı hür bırakırsa (ya da bir kölede ortak payı varsa) ve yanında, adil değer üzerinden kölenin bedeline yetecek kadar mal bulunursa, köle tamamen hür olur.”
Nâfi‘ dedi ki: “Eğer (o kadar malı) yoksa, hür bıraktığı kadar hür olur.”
Eyyûb dedi ki: “Bunun Nâfi‘nin kendi sözü mü, yoksa hadisin içinde mi olduğunu bilmiyorum.”
Buhari 2525:
Ahmed bin Mikdâm bize rivayet etti.
Fudayl bin Süleyman bize rivayet etti.
Mûsâ bin Ukbe rivayet etti.
Nâfi‘ bana haber verdi; Nâfi‘ de İbn Ömer’den rivayet etti:
İbn Ömer, ortaklar arasında bulunan köle veya cariye hakkında şöyle fetva verirdi:
“Ortaklardan biri, o kölede kendisine ait payı hür bırakırsa, azat edenin malı da (bedeli karşılayacak ölçüde) varsa kölenin tamamını hürleştirmesi gerekir. Köle, azat edenin malından adil değer üzerinden değerlendirilir; ortaklara payları ödenir ve hür kalan kişi serbest bırakılır.”
İbn Ömer bunun Peygamber’den rivayet olduğunu söylerdi.
Bu rivayeti Lays, İbn Ebî Zi’b, İbn İshak, Cuveyriye, Yahyâ bin Saîd ve İsmail bin Ümeyye de; Nâfi‘ → İbn Ömer → Peygamber yoluyla, kısaltılmış olarak rivayet etmiştir.
Fudayl bin Süleyman bize rivayet etti.
Mûsâ bin Ukbe rivayet etti.
Nâfi‘ bana haber verdi; Nâfi‘ de İbn Ömer’den rivayet etti:
İbn Ömer, ortaklar arasında bulunan köle veya cariye hakkında şöyle fetva verirdi:
“Ortaklardan biri, o kölede kendisine ait payı hür bırakırsa, azat edenin malı da (bedeli karşılayacak ölçüde) varsa kölenin tamamını hürleştirmesi gerekir. Köle, azat edenin malından adil değer üzerinden değerlendirilir; ortaklara payları ödenir ve hür kalan kişi serbest bırakılır.”
İbn Ömer bunun Peygamber’den rivayet olduğunu söylerdi.
Bu rivayeti Lays, İbn Ebî Zi’b, İbn İshak, Cuveyriye, Yahyâ bin Saîd ve İsmail bin Ümeyye de; Nâfi‘ → İbn Ömer → Peygamber yoluyla, kısaltılmış olarak rivayet etmiştir.