Buhari İstizan 2

Buhari 6228: Ebû’l-Yemân bize rivayet etti.
Şuayb bize haber verdi.
Zührî’den rivayet etti. Zührî dedi ki: Süleyman b. Yesâr bana haber verdi.
Süleyman b. Yesâr dedi ki: Abdullah b. Abbas bana haber verdi:

İbn Abbas dedi ki:

Kurban Bayramı’nın birinci günü (nahr günü) Peygamber, Fazl b. Abbas’ı binitinin arkasına bindirdi. Fazl yakışıklı bir adamdı. Peygamber insanlara fetva vermek için durdu. Derken Has‘am kabilesinden güzel bir kadın gelip Peygamber’e bir mesele sormak istedi. Fazl ona bakmaya başladı; güzelliği hoşuna gitti. Peygamber de ona (kadına) baktı. Bunun üzerine elini uzatıp Fazl’ın çenesinden tuttu ve yüzünü ona bakmaktan çevirdi.

Kadın dedi ki:

“Ey Allah’ın elçisi! Allah’ın kulları üzerine hac farizası, babama yaşlı bir halde yetişti. Binit üzerinde doğrulup oturamaz. Onun yerine benim onun adına hac yapmam, onun borcunu öder mi?”

Peygamber:

“Evet.” dedi.

Buhari 6229: Abdullah b. Muhammed bize rivayet etti.
Ebû Âmir bize haber verdi.
Züheyr bize rivayet etti.
Zeyd b. Eslem’den; o da Atâ b. Yesâr’dan; o da Ebû Saîd el-Hudrî’den rivayet etti:

Peygamber şöyle dedi:

“Yollarda (geçitlerde) oturmaktan sakının!”

Onlar:

“Ey Allah’ın elçisi! Oturduğumuz yerlerden vazgeçemiyoruz; oralarda konuşup oturuyoruz.” dediler.

Peygamber:

“Eğer ille de oturacaksanız, yolun hakkını verin.” dedi.

Onlar:

“Yolun hakkı nedir, ey Allah’ın elçisi?” dediler.

Peygamber:

“Gözü (haramdan) kısmak, eziyeti engellemek, selamı almak, iyiliği emretmek ve kötülükten sakındırmak.” dedi.