Bize Saîd b. Ebî Meryem rivayet etti. Dedi ki: Bize Muhammed b. Ca‘fer rivayet etti. Dedi ki: Bana Zeyd, Iyâd b. Abdullah b. Ebî Serh’ten; o da Ebû Saîd el-Hudrî’den rivayet etti. Ebû Saîd dedi ki:

Resûlullah fıtır ve adha günü musallaya çıkardı. İlk yaptığı şey namazdı; sonra dönerdi; insanların karşısına dikilirdi, insanlar saflarında oturmuş olurdu; onlara vaaz eder, öğüt verir ve emirler verirdi. Eğer bir seriyye göndermek istese, onu gönderirdi; ya da bir şey emretmek istese, emrederdi; sonra ayrılırdı.

Ebû Saîd dedi ki: İnsanlar bu şekilde devam etti. Sonra Medine emiri iken Mervân ile birlikte bir kurban veya fıtır gününde çıktım. Musallaya gelince Kesîr b. es-Salt’ın yaptığı bir minber vardı. Mervân, namaz kılmadan önce ona çıkmak istedi. Elbisesinden çektim; o da beni çekti; (yine de) yükseldi ve namazdan önce hutbe okudu.

Ona dedim ki: “Vallahi değiştirdiniz!” Mervân: “Ey Ebû Saîd! Bildiğin şey gitti” dedi. Ben: “Vallahi bildiğim, bilmediğimden daha hayırlıdır” dedim. Mervân dedi ki: “İnsanlar namazdan sonra bize oturmaz oldular; ben de hutbeyi namazdan önce yaptım.”