Bize Müsedded rivayet etti. Dedi ki: Bize Ebû’l-Ahvas rivayet etti. Dedi ki: Bize Mansur b. el-Mu‘temir, Şa‘bî’den, o da Berâ b. Âzib’den rivayet etti. (Berâ) dedi ki:
Resulullah bize kurban günü, namazdan sonra hutbe okudu ve şöyle dedi:
“Kim bizim namazımızı kılar ve bizim kurbanımızı keserse, kurbanı yerini bulmuştur. Kim namazdan önce keserse, o etlik bir koyundur.”

Bunun üzerine Ebû Bürde b. Niyâr kalktı ve dedi ki:
“Ey Allah’ın Elçisi! Vallahi namaza çıkmadan önce kurban kestim. Bugünün yeme içme günü olduğunu bildim; acele ettim, yedim ve ailemi ve komşularımı doyurdum.”

Resulullah dedi ki:
“Bu, etlik bir koyundur.”

(Ebû Bürde) dedi ki:
“Bende, iki etlik koyundan daha hayırlı olan genç bir dişi keçi var; benim için yeterli olur mu?”
Resulullah dedi ki:
“Evet; senden sonra hiç kimse için yeterli olmayacaktır.”

Bize Hâmid b. Ömer, Hammâd b. Zeyd’den, o da Eyyûb’dan, o da Muhammed’den rivayet etti:
Enes b. Mâlik dedi ki:
Resulullah kurban günü namaz kıldı, sonra hutbe okudu ve namazdan önce kurban kesmiş olanın kurbanını iade etmesini emretti. Bunun üzerine Ensar’dan bir adam kalktı ve dedi ki:
“Ey Allah’ın Elçisi! Komşularım var —ya ihtiyaç içindeler ya da fakirdirler— ben namazdan önce kestim; bende, iki etlik koyundan daha sevimli olan genç bir dişi keçi var.”
Bunun üzerine ona izin verdi.

Bize Müslim rivayet etti. Dedi ki: Bize Şu‘be, Esved’den, o da Cündeb’den rivayet etti. (Cündeb) dedi ki:
Nebi kurban günü namaz kıldı, sonra hutbe okudu, sonra kurban kesti ve şöyle dedi:
“Kim namazdan önce kesmişse, onun yerine bir baş daha kessin; kim kesmemişse, Allah’ın adıyla kessin.”