Bize Ebû Nuaym rivayet etti. Dedi ki: Bize Mâlik b. Enes rivayet etti. Dedi ki: Bana Muhammed b. Ebî Bekir es-Sekafî rivayet etti. Dedi ki:

Minâ’dan Arafat’a giderken Enes’e telbiye hakkında “Nebi ile birlikteyken nasıl yapardınız?” diye sordum. Dedi ki:

Telbiye getiren telbiye getirirdi; ona karşı çıkılmazdı. Tekbir getiren tekbir getirirdi; ona da karşı çıkılmazdı.

Bize Muhammed rivayet etti. (Dedi ki:) Bize Ömer b. Hafs rivayet etti. Dedi ki: Bana babam, Âsım’dan; o da Hafsa’dan; o da Ümmü Atıyye’den rivayet etti. Ümmü Atıyye dedi ki:

Bayram günü çıkmamız emredilirdi; hatta bakireyi perdesinden çıkarırdık; hatta hayızlıları da çıkarırdık; onlar insanların arkasında dururlardı. İnsanların tekbiriyle tekbir getirir, onların duasıyla dua ederlerdi; o günün bereketini ve temizliğini umarlardı.