Bize İshak b. Nasr rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdürrezzâk rivayet etti. Ma‘mer’den, o Hemmâm b. Münebbih’ten, o da Ebû Hureyre’den, o da Nebî’den rivayet etti ki şöyle buyurdu:

“İsrâiloğulları çıplak olarak yıkanırlardı; birbirleri birbirine bakardı. Mûsâ ise tek başına yıkanırdı. Bunun üzerine dediler ki:

‘Allah’a yemin olsun, Mûsâ’nın bizimle beraber yıkanmasına engel olan şey ancak onun hayalarının şiş olmasıdır.’

Bir defasında yıkanmaya gitti ve elbisesini bir taşın üzerine bıraktı. Derken taş onun elbisesiyle kaçtı. Mûsâ da onun peşinden çıkıp:

‘Elbisem ey taş! Elbisem ey taş!’ diyordu.

Nihayet İsrâiloğulları Mûsâ’ya baktılar da:

‘Allah’a yemin olsun, Mûsâ’da hiçbir kusur yokmuş’ dediler.

Bunun üzerine elbisesini aldı ve taşı dövmeye başladı.”

Ebû Hureyre dedi ki:

“Allah’a yemin olsun, taşta onun vurmasından altı veya yedi darbe izi vardır.”

Ve Ebû Hureyre’den, nebîden rivayet edildi:

Nebi buyurdu ki:

“Eyyûb çıplak yıkanırken, üzerine altından çekirgeler döküldü. Eyyûb onları elbisesine avuçlayıp doldurmaya başladı. Rabbi ona seslendi: ‘Ey Eyyûb! Gördüğün şeyden seni zengin kılmadım mı?’ Dedi ki: ‘Evet, izzetine yemin olsun; fakat senin bereketinden yana bana ihtiyaçsızlık yoktur.’”

Bunu İbrahim, Mûsâ b. Ukbe’den; o da Safvân’dan; o da Atâ b. Yesâr’dan; o da Ebû Hureyre’den; o da nebîden rivayet etmiştir:

“Eyyûb çıplak yıkanırken…”