Buhari Feraiz 21

Buhari 6755: Kuteybe b. Saîd bize rivayet etti.
Cerîr bize rivayet etti.
A‘meş’ten; o da İbrâhim et-Teymî’den; o da babasından (naklen). (Babası) dedi ki:

Ali şöyle dedi:

“Bizim yanımızda okuduğumuz bir kitap yoktur: Allah’ın Kitabı dışında, şu sahife hariç.”

(Babası) dedi ki:
Ali o sahifeyi çıkardı; içinde yaralamalarla ilgili hükümler ve develerin diş yaşlarıyla ilgili hükümler vardı.

(Babası) dedi ki:
Orada şu da vardı:

“Medine, ‘Ayr’dan Sevr’e kadar (olan bölge) haremdir. Kim orada bir suç/fitne çıkarır veya suç/fitne çıkaranı barındırırsa, Allah’ın, meleklerin ve bütün insanların laneti onun üzerinedir. Kıyamet günü ondan ne bir ‘sarf’ ne de bir ‘adl’ kabul edilir. Kim velilerinin izni olmadan bir topluluğu veli edinirse (başka bir kavme/kimseye intisap ederse), Allah’ın, meleklerin ve bütün insanların laneti onun üzerinedir; kıyamet günü ondan ne bir ‘sarf’ ne de bir ‘adl’ kabul edilir. Müslümanların zimmeti (güvencesi) tektir; onların en aşağısı bile bunu geçerli kılar. Kim bir Müslümanın verdiği güveni boşa çıkarırsa, Allah’ın, meleklerin ve bütün insanların laneti onun üzerinedir; kıyamet günü ondan ne bir ‘sarf’ ne de bir ‘adl’ kabul edilir.”

Buhari 6756: Ebû Nuaym bize rivayet etti.
Süfyân bize rivayet etti.
Abdullah b. Dînâr’dan; o da İbn Ömer’den (naklen). İbn Ömer dedi ki:

Peygamber, velânın satılmasını ve bağışlanmasını yasakladı.