Bize İshak b. Nasr rivayet etti. Dedi ki: Bize Hüseyn, Zâide’den, Abdülmelik b. Umeyr’den rivayet etti. (Abdülmelik) dedi ki: Bana Ebû Burde, Ebû Mûsâ’dan rivayet etti. (Ebû Mûsâ) dedi ki:

Nebi hastalandı, hastalığı şiddetlendi. Bunun üzerine dedi ki:

“Ebû Bekir’e emredin, insanlara namaz kıldırsın.”

Âişe dedi ki: “O, yufka yürekli bir adamdır; senin yerinde durursa insanlara namaz kıldıramaz.” O da dedi ki:

“Ebû Bekir’e emredin, insanlara namaz kıldırsın.”

Âişe tekrar edince dedi ki:

“Ebû Bekir’e emret, insanlara namaz kıldırsın; siz Yusuf’un arkadaşlarısınız.”

Bunun üzerine elçi ona geldi ve Ebû Bekir, Nebi hayattayken insanlara namaz kıldırdı.

Bize Abdullah b. Yusuf rivayet etti. Dedi ki: Bize Mâlik, Hişâm b. Urve’den, babasından, Âişe (Müminlerin annesi)’nden rivayet etti ki şöyle dedi:

Resûlullah hastalığında şöyle dedi:

“Ebû Bekir’e emredin, insanlara namaz kıldırsın.”

Âişe dedi ki: “Ben, ‘Ebû Bekir senin yerinde durursa, ağlamaktan insanlara işittiremez; Ömer’e emret, insanlara namaz kıldırsın.’ dedim.”

Âişe dedi ki: “Sonra Hafsa’ya, ‘Ona söyle: Ebû Bekir senin yerinde durursa, ağlamaktan insanlara işittiremez; Ömer’e emret, insanlara namaz kıldırsın.’ dedim.”

Hafsa da bunu yaptı. Bunun üzerine Resûlullah:

“Yeter! Siz gerçekten Yusuf’un arkadaşlarısınız. Ebû Bekir’e emredin, insanlara namaz kıldırsın.” dedi.

Hafsa, Âişe’ye: “Senden hiçbir hayır elde edecek değildim.” dedi.

Bize Ebû’l-Yemân rivayet etti. Dedi ki: Bize Şuayb, Zührî’den rivayet etti. (Zührî) dedi ki:

Bana Enes b. Mâlik el-Ensârî haber verdi— (Enes) Nebi’ye tabi olmuş, ona hizmet etmiş ve onunla beraber bulunmuştu— ki:

Nebi’nin vefat ettiği hastalığında Ebû Bekir onlara namaz kıldırıyordu. Pazartesi günü oldu; onlar namazda saf saf durmuşken Nebi, odanın perdesini aralayıp bize baktı; ayakta duruyordu; sanki yüzü bir mushaf sayfası gibiydi. Sonra tebessüm ederek güldü.

Biz, Nebi’yi görmenin sevincinden neredeyse (namazda) şaşırıp bozulacaktık. Ebû Bekir safı düzeltmek için topuklarının üzerine geri çekildi ve Nebi’nin namaza çıkacağını sandı. Nebi bize işaret etti: “Namazınızı tamamlayın.” Sonra perdeyi saldı (kapattı) ve o gün vefat etti.

Bize Ebû Ma‘mer rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdülvâris rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdülazîz, Enes’ten rivayet etti. (Enes) dedi ki:

Nebi üç gün (mescide) çıkmadı. Namaz için ikamet getirildi. Ebû Bekir ileri geçmek üzereydi. Nebi perde arkasından seslendi ve perdeyi kaldırdı. Nebi’nin yüzü bize görününce, bize göründüğü anda Nebi’nin yüzünden daha hoşumuza giden bir manzara görmedik.

Nebi eliyle Ebû Bekir’e “İleri geç.” diye işaret etti ve perdeyi indirdi. Ondan sonra (bir daha) buna güç yetirilemedi; nihayet vefat etti.

Bize Yahyâ b. Süleyman rivayet etti. Dedi ki: Bize İbn Vehb rivayet etti. Dedi ki: Bana Yunus, İbn Şihâb’dan, Hamza b. Abdullah’tan rivayet etti; o da babasından haber verdi. (Babası) dedi ki:

Resûlullah’ın ağrısı şiddetlenince kendisine namaz (hatırlatıldı) denildi. O da:

“Ebû Bekir’e emredin, insanlara namaz kıldırsın.” dedi.

Âişe dedi ki: “Ebû Bekir yufka yürekli bir adamdır; okuduğu zaman ağlama onu bastırır.” O da:

“Ona emredin de namaz kıdırsın.” dedi.

Âişe tekrar edince dedi ki:

“Ona emredin de namaz kıldırsın; siz Yusuf’un arkadaşlarısınız.”

Bunu Zührî’den Zübeydî, Zührî’nin yeğeni ve İshak b. Yahyâ el-Kelbî de takip etmiştir. Ukayl ve Ma‘mer de Zührî’den, Hamza’dan, Nebi’den (bu şekilde) rivayet etmiştir.