Bize Ebû’l-Yemân rivayet etti. Dedi ki: Bize Şuayb, Zührî’den haber verdi. (Zührî) dedi ki: Bize Urve b. Zübeyr, Nebi’nin eşi Âişe’den haber verdi. (Âişe) ona, Resûlullah’ın namazda şu duayı ettiğini haber verdi:

“Allah’ım! Kabir azabından sana sığınırım. Mesih Deccal’in fitnesinden sana sığınırım. Hayatın fitnesinden ve ölümün fitnesinden sana sığınırım. Allah’ım! Günah (suç)tan ve borçtan sana sığınırım.”

Bunun üzerine birisi ona: “Borçtan (mağremden) ne kadar çok sığınıyorsun!” dedi. Resûlullah dedi ki:

“Çünkü kişi borçlanınca konuşur da yalan söyler; söz verir de sözünü tutmaz.”

Zührî’den (bir rivayette) şöyle dedi: Bana Urve haber verdi ki, Âişe dedi: Resûlullah’ı namazında Deccal fitnesinden sığınırken işittim.

önceki ile aynıdır.

Bize Kuteybe b. Saîd rivayet etti. Dedi ki: Bize Leys, Yezîd b. Ebî Habîb’den, Ebû’l-Hayr’dan, Abdullah b. Amr’dan, Ebû Bekir es-Sıddîk’tan rivayet etti:

Ebû Bekir, Resûlullah’a dedi ki: “Namazımda dua edeceğim bir dua öğret bana.” Resûlullah dedi ki:

“Şöyle de:
‘Allah’ım! Ben kendime çok büyük bir zulüm ettim. Günahları senden başka bağışlayan yoktur. Bana katından bir bağışla bağışla; bana merhamet et. Şüphesiz sen çok bağışlayansın, çok merhametlisin.’”