Bize Ebû’n-Nu‘mân rivayet etti. Dedi ki: Bize Hammâd, Eyyûb’dan, Ebû Kılâbe’den rivayet etti. (Ebû Kılâbe) dedi ki:

Mâlik b. el-Huveyris arkadaşlarına dedi ki: “Size Resûlullah’ın namazını haber vereyim mi?” Bu, namaz vakti dışında idi. Kalktı, sonra rükû etti ve tekbir getirdi; sonra başını kaldırdı, bir süre ayakta durdu; sonra secde etti; sonra başını kaldırdı, bir süre (oturdu). Böylece bize, şu şeyhimiz Amr b. Seleme’nin namazı gibi namaz kıldırdı.

Eyyûb dedi ki: Onun, onların yaptığını görmediğim bir şey yaptığını gördüm: Üçüncü ve dördüncüde otururdu.

(Devamla) dedi ki: Biz Nebi’ye geldik ve onun yanında kaldık. (Sonra Nebi) dedi ki:

“Eğer ailelerinize dönerseniz, şu namazı şu vakitte kılın; şu namazı şu vakitte kılın. Namaz vakti gelince içinizden biri ezan okusun; en büyüğünüz size imam olsun.”

önceki ile aynıdır.

Bize Muhammed b. Abdirrahîm rivayet etti. Dedi ki: Bize Ebû Ahmed Muhammed b. Abdullah ez-Zübeyrî rivayet etti. Dedi ki: Bize Mis‘ar, Hakem’den, Abdurrahman b. Ebî Leylâ’dan, Berâ’dan rivayet etti. (Berâ) dedi ki:

Nebi’nin secdesi, rükûu ve iki secde arasındaki oturuşu birbirine yakın derecede eşitti.

Bize Süleyman b. Harb rivayet etti. Dedi ki: Bize Hammâd b. Zeyd, Sâbit’ten, Enes’ten rivayet etti. (Enes) dedi ki:

“Size, Nebi’nin bize namaz kıldırdığı gibi namaz kıldırmakta elimden geleni esirgemem.”

Sâbit dedi ki: Enes, sizin yaptığınızı görmediğim bir şey yapardı: Rükûdan başını kaldırınca ayakta öyle dururdu ki, biri “unuttu” derdi. İki secde arasında da öyle dururdu ki, biri “unuttu” derdi.