Buhari 5381:
İsmâil bize rivayet etti. (O) dedi ki: Mâlik bana rivayet etti. İshak b. Abdullah b. Ebî Talha’dan: O, Enes b. Mâlik’i şöyle derken işitmiş:
Ebû Talha, Ümmü Süleym’e dedi ki:
“Allah’ın elçisinin sesini zayıf duydum; açlık olduğunu anlıyorum. Yanında bir şey var mı?”
Ümmü Süleym arpadan yapılmış birkaç ekmek çıkardı. Sonra başörtüsünü çıkardı; ekmeği onun bir kısmına sardı; sonra onu elbisemin altına koydu; diğer kısmıyla da beni sardı. Sonra beni Allah’ın elçisine gönderdi.
(Enes dedi ki:) Gittim. Allah’ın elçisini mescitte, yanında insanlar olduğu halde buldum. Yanlarına vardım. Allah’ın elçisi bana:
“Seni Ebû Talha mı gönderdi?” dedi.
“Evet.” dedim.
“Yemekle mi?” dedi.
“Evet.” dedim.
Bunun üzerine Allah’ın elçisi yanında bulunanlara:
“Kalkın!” dedi.
Kalktılar; ben onların önünde yürüdüm ve Ebû Talha’ya geldim. Ebû Talha dedi ki:
“Ey Ümmü Süleym! Allah’ın elçisi insanlarla geldi. Bizde onları doyuracak kadar yemek yok.”
Ümmü Süleym dedi ki:
“Allah ve elçisi daha iyi bilir.”
Ebû Talha çıktı, Allah’ın elçisiyle karşılaştı. Ebû Talha ve Allah’ın elçisi birlikte geldiler ve içeri girdiler. Allah’ın elçisi:
“Getir ey Ümmü Süleym, yanında ne varsa.” dedi.
Ümmü Süleym o ekmekleri getirdi. Allah’ın elçisi emretti; ekmekler ufalandı. Ümmü Süleym de kendindeki küçük bir yağ kabını sıktı ve onu katık yaptı. Sonra Allah’ın elçisi orada Allah’ın dilediği şeyleri söyledi; ardından:
“On kişiye izin ver.” dedi.
İzin verildi. Geldiler, doyuncaya kadar yediler; sonra çıktılar.
Sonra tekrar:
“On kişiye izin ver.” dedi.
Yine geldiler, doyuncaya kadar yediler; sonra çıktılar.
Sonra tekrar:
“On kişiye izin ver.” dedi.
Yine geldiler, doyuncaya kadar yediler; sonra çıktılar.
Sonra yine on kişiye izin verildi. Derken kavmin hepsi yedi ve doydu. Topluluk seksen kişiydi.
Buhari Etime 6
Buhari 5382:
Mûsâ bize rivayet etti. Mu‘temir bize rivayet etti. Babasından: (Babası) dedi ki:
Ebû Osman da Abdurrahman b. Ebî Bekir’den şöyle rivayet etti:
Biz Peygamber’le birlikte üç yüz kişiydik. Peygamber:
“İçinizden birinin yanında yemek var mı?” dedi.
Bir adamın yanında bir sâ‘ (ölçü) kadar, ya da ona yakın bir yiyecek vardı. Hamur yapıldı.
Sonra uzun boylu, saçı dağınık bir müşrik adam koyunlar sürerek geldi. Peygamber:
“Satış mı, yoksa bağış mı — ya da (dedi ki) hibe mi?” dedi.
Adam:
“Hayır, satış.” dedi.
Peygamber ondan bir koyun satın aldı; pişirildi. Peygamber, karnın iç kısmının kızartılmasını emretti.
Allah’a yemin ederim ki, o üç yüz kişinin her birine o iç kısmından bir parça kesti: Orada olanın eline verdi, olmayan için de ayırdı.
Sonra iki büyük kap yapıldı; hepimiz yedik ve doyduk. İki kapta da arttı. Ben de artanı deveye yükledim. Ya da (ravi) buna benzer şekilde söyledi.
Ebû Osman da Abdurrahman b. Ebî Bekir’den şöyle rivayet etti:
Biz Peygamber’le birlikte üç yüz kişiydik. Peygamber:
“İçinizden birinin yanında yemek var mı?” dedi.
Bir adamın yanında bir sâ‘ (ölçü) kadar, ya da ona yakın bir yiyecek vardı. Hamur yapıldı.
Sonra uzun boylu, saçı dağınık bir müşrik adam koyunlar sürerek geldi. Peygamber:
“Satış mı, yoksa bağış mı — ya da (dedi ki) hibe mi?” dedi.
Adam:
“Hayır, satış.” dedi.
Peygamber ondan bir koyun satın aldı; pişirildi. Peygamber, karnın iç kısmının kızartılmasını emretti.
Allah’a yemin ederim ki, o üç yüz kişinin her birine o iç kısmından bir parça kesti: Orada olanın eline verdi, olmayan için de ayırdı.
Sonra iki büyük kap yapıldı; hepimiz yedik ve doyduk. İki kapta da arttı. Ben de artanı deveye yükledim. Ya da (ravi) buna benzer şekilde söyledi.
Buhari 5383:
Müslim bize rivayet etti. Vüheyb bize rivayet etti. Mansûr’dan; annesinden; Âişe’den:
Peygamber vefat ettiğinde, biz iki siyah şeyden (hurma ve sudan) doyacak hale gelmiştik.
Peygamber vefat ettiğinde, biz iki siyah şeyden (hurma ve sudan) doyacak hale gelmiştik.