Buhari 5373:
Muhammed b. Kesîr bize rivayet etti. Süfyân bize haber verdi. Mansûr’dan; Ebû Vâil’den; Ebû Mûsâ el-Eş‘arî’den:
Peygamber şöyle dedi:
“Aç olanı doyurun, hastayı ziyaret edin, esiri kurtarın.”
Süfyân dedi ki: “El-‘ânî’ esir demektir.”
Buhari Etime 1
Buhari 5374:
Yûsuf b. Îsâ bize rivayet etti. Muhammed b. Fudayl bize rivayet etti. Babasından; Ebû Hâzim’den; Ebû Hüreyre’den:
Ebû Hüreyre dedi ki:
Muhammed ailesi, Peygamber vefat edinceye kadar üç gün üst üste yemekten doymazdı.
Ebû Hüreyre dedi ki:
Muhammed ailesi, Peygamber vefat edinceye kadar üç gün üst üste yemekten doymazdı.
Buhari 5375:
Ebû Hâzim’den; Ebû Hüreyre’den:
Ebû Hüreyre dedi ki:
Beni çok şiddetli bir açlık ve yorgunluk bastı. Ömer b. Hattâb’a rastladım. Allah’ın kitabından bir ayeti ona okutmamı istedim (okumasını rica ettim). O da evine girdi, beni de içeri aldı.
Biraz yürüdüm; sonra açlık ve yorgunluktan yüzüstü yere yığıldım. Bir de baktım ki Peygamber başucumda duruyor. Bana:
“Ey Ebû Hüreyre!” dedi.
Ben:
“Buyur, ey Allah’ın elçisi; emrine amadeyim.” dedim.
Elimden tuttu, beni kaldırdı; halimi anladı. Sonra beni evine götürdü. Bana bir kap süt verilmesini emretti; ondan içtim. Sonra:
“Dön, ey Ebû Hirr!” dedi.
Döndüm, içtim. Sonra:
“Dön!” dedi.
Döndüm, içtim. Karnım iyice doluncaya kadar içtim; (Ebû Hüreyre) dedi ki: “Karnım bir bardak gibi düzleşti.”
Sonra Ömer’e rastladım; başıma geleni ona anlattım ve dedim ki:
“Bunu Allah üstlendi. Bu işte senden daha çok hakkı olan kimdi, ey Ömer? Allah’a yemin ederim ki, ben senden ayeti okutmanı istemiştim; oysa ben onu senden daha iyi okurum.”
Ömer dedi ki:
“Allah’a yemin ederim, seni (eve) almış olmayı, kırmızı develerim olmasından daha çok isterdim.”
Ebû Hüreyre dedi ki:
Beni çok şiddetli bir açlık ve yorgunluk bastı. Ömer b. Hattâb’a rastladım. Allah’ın kitabından bir ayeti ona okutmamı istedim (okumasını rica ettim). O da evine girdi, beni de içeri aldı.
Biraz yürüdüm; sonra açlık ve yorgunluktan yüzüstü yere yığıldım. Bir de baktım ki Peygamber başucumda duruyor. Bana:
“Ey Ebû Hüreyre!” dedi.
Ben:
“Buyur, ey Allah’ın elçisi; emrine amadeyim.” dedim.
Elimden tuttu, beni kaldırdı; halimi anladı. Sonra beni evine götürdü. Bana bir kap süt verilmesini emretti; ondan içtim. Sonra:
“Dön, ey Ebû Hirr!” dedi.
Döndüm, içtim. Sonra:
“Dön!” dedi.
Döndüm, içtim. Karnım iyice doluncaya kadar içtim; (Ebû Hüreyre) dedi ki: “Karnım bir bardak gibi düzleşti.”
Sonra Ömer’e rastladım; başıma geleni ona anlattım ve dedim ki:
“Bunu Allah üstlendi. Bu işte senden daha çok hakkı olan kimdi, ey Ömer? Allah’a yemin ederim ki, ben senden ayeti okutmanı istemiştim; oysa ben onu senden daha iyi okurum.”
Ömer dedi ki:
“Allah’a yemin ederim, seni (eve) almış olmayı, kırmızı develerim olmasından daha çok isterdim.”